Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/13987 K.2022/13087

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin ... ilçesi ve ... beldesindeki işyerlerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 28.02.2018 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek işine son verildiğini, çalıştığı süre boyunca sürekli olarak ve her gün, 8 saatlik çalışmanın dışında fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, yıllık izin ücretlerini alamadığı gibi ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılmasına rağmen buna ilişkin ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ibraname ile müvekkili Şirketi ibra ettiğinden tüm alacak kalemleri yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu iddiasının hukuka aykırı olduğunu, bu hesap kalemi yönünden kullanılmayan tüm yıllık izinlerin iş sözleşmesinin feshi sonrasında davacıya ödendiğini, davacının fazla çalışma yaptığı ve ücretinin ödenmediği iddiasının da gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/219 Esas, 2019/466 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/2925 Esas, 2019/3573 Karar sayılı kararıyla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 03.02.2021 tarihli ve 2020/4982 Esas, 2021/3267 Karar sayılı ilâmı ile davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "...

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı iş yerinde fazla mesai yaptığı ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığı hususunda tanık deliline dayanmış olup itibar edilen bilirkişi raporunda da davacının bu talepleri davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak hesaplanmıştır.

Dosya kapsamından ise davacı tanıklarının her üçünün de davalıya karşı davalarının olduğu anlaşılmış olup bu itibarla sırf husumetli tanık beyanlarına dayalı olarak davacının fazla mesai ücreti ile ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına karar verilmesi de hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesi, tanık anlatımları yanında davacının icra ettiği iş göz önünde tutulduğunda mahkemece kabul edilen çalışma saatlerinin ve bu bağlamda hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesine yer vermiş ise de, sunulan bordrolarda yapılan tahakkukların üzeri çalışma davacı tarafından ispat edilememiştir.

Davalı taraf tanık dinletmemiş, dosyada bu çalışmaları ispata yönelik husumetli tanık dışında delil olmadığı görülmüştür.

O nedenle, fazla mesai ile ulusal ... genel tatil ücretlerinin davacı tarafça ispatlanamadığının kabulü ile, taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki kabul hatalı olmuştur. ... "gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davacının fazla çalışma alacağı ile ulusal ... ve genel tatil alacağının reddine, yıllık izin alacağının ise bozma öncesi kararda olduğu gibi kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, davacının fazla çalışma alacağı ile ulusal ... ve genel tatil alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, tanıkların davacı ile aynı işi yapan kişiler olup çalışma koşullarını en iyi onların bilebileceğini, davalıya ait işyerinde çalışan işçilerin işten çıkarılma kaygısıyla tanıklık yapmadıklarını, bu nedenle bildirilen kişilerin hasım olduğu kabul edilerek davanın fazla çalışma alacağı ile ulusal ... ve genel tatil alacağı yönünden davanın reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Davalı vekili, davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını ileri sürerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR