Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/1530 K.2022/2427

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve müvekkilinden işe başlarken alınan kambiyo senedinin davalı işveren tarafından takibe koyulacağı tehdidi üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.03.2016 tarihli ilk kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 16.09.2019 tarih, 2016/15922 esas - 2019/16331 karar sayılı ilamı ile davalının tüm, davacının ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek.

“2)...yukarıda açıklandığı üzere, 2014 yılı Eylül ayı bordrosu davacı tarafından imzalanmamış olmakla bu dönem yönünden tanık anlatımları ile değerlendirme yapılması gerekmekte ve sonucuna göre karar verilmelidir. İlgili dönem açısından fazla mesai hesabı yapılması durumunda yine ilgili döneme ilişkin banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

3).... davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği konusunda değerlendirme yapılmalıdır.” gerekçeleri ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak devam edilen yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatı alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği konusunda değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda , “...2014 Eylül ayı bordrosunda tahakkuku yapılan 88,26 TL brüt fazla mesai ücretinin mahsubu ile davacının (238,30-88,26=150,04 TL ) 150,04 TL brüt fazla çalışma ücret alacağı talebinde haklı olduğu” gerekçesi ile davacının fazla mesai alacağının hüküm altına alınması dava tarihi itibari ile doğrudur. Ancak, iş sözleşmesinin davacı tarafından 26.09.2014 tarihinde feshedildiği gözetildiğinde davacının fazla mesai alacağı fesih tarihi itibari ile muaccel değildir. Henüz muaccel olmamış fazla çalışma alacağının davacıya iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı vermeyeceği hususu gözetilmeksizin davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü hatalıdır.

Açıklanan nedenlerle davacının kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.