Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/15999 K.2023/54

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde 08.07.2008-....11.2018 tarihleri arasında kapıcı, bahçıvan, havuz bakım görevlisi ve temizlik hizmetleri görevlisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ve haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacakları, eksik ödenen ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dilekçesinde 08.07.2008-....11.2018 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığını beyan ettiği, davacıya ait hizmet döküm cetvelinde çalıştığı iddia edilen tarih aralığında herhangi bir kaydının olmadığı, dosyada mübrez Sosyal Güvenlik Kurumu inceleme raporuna göre, davacı tarafından yapılan şikâyet sonucu inceleme başlatıldığı, davalı nezdinde iddia edilen şekilde çalıştığına dair bir veri bulunmadığının belirtildiği, apartmanda asansör başta olmak üzere bakım için gelen firmalara ilişkin kayıtların incelendiği ve davacının ismine rastlanmadığı,

tanık beyanlarının değerlendirilmesinde, davacı tanıklarının bir kısmının davalı nezdinde çalışmadığı veya ikamet etmediğinden beyanlarına itibar edilmediği, davacı tanığı Sündüs'ün de belirttiği tarihlerin soyut olması sebebiyle beyanlarının değerlendirmeye alınmadığı, davalı tanıklarının ise davacının apartmanda çalışmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, dosya kapsamından taraflar arasında işçi işveren ilişkisi olduğuna dair bir veri bulunmaması, bakım firmalarından gelen belgelerde davacının isminin bulunmaması, dinlenen tanık beyanlarının çelişkili ve soyut olması,

davanın alacak davası olması ve hizmet süresinin tespitine yönelik hizmet tespit davası olmaması, dolayısıyla resen araştırma ilkesine tabi olmaması, salt çelişkili ve soyut beyanlarda bulunan tanıklar ile fiili çalışma olgusunun ispatlanmasının mümkün olmadığı ve çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle tüm talepler yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; taraf tanık beyanlarından davacının 2008-2018 yılları arasında davalı apartmanın kapıcılık, temizlik ve bahçıvanlık işlerini yaptığının ispatlandığını, davacının sigortasız çalıştırıldığını, tüm alacakları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki belgeler, tanık beyanları, Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişleri tarafından ... yerinde yapılan inceleme sonucu dikkate alındığında, davacının hizmet sözleşmesine dayalı olarak davalı nezdinde çalıştığını ispat edemediği, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinin usul ve esas yönünden yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında işçi işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı ile buna bağlı olarak davacının talep konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 17, 32, 41, 46, 47 ve 53 üncü maddeleri ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,