Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/1621 K.2022/2270

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde 2012-2016 yılları arasında çalıştığını ve iş sözleşmesi işverence feshedildiğinden Türkiye’ye geri döndüğünü, son net ücretinin 2.600 USD olup yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasındaki ihtilafta yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ücret, hizmet süresi ve akdin sona erme şekline ilişkin iddiaların hiçbiri yazılı belgeye dayanmadığından kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1- Davalı temyizi yönünden;

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihindeki Merkez Bankası dolar efektif satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi ile hesaplanan toplam miktar 69.949,97 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Davacı temyizi yönünden;

a- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi son aylık ücretinin net 2.600 USD olduğunu iddia etmiş, davalı işveren ise davacının saatlik ücretinin 6,68 USD olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının saatlik ücretinin 6,68 USD olduğu kabul edilerek talep konusu alacaklar hüküm altına alınmış, davacının kabul edilen ücrete yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince gerekçesi de gösterilmeksizin esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, imzalı aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla mesai, hafta tatili ile genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Davalı işveren ücret bordrolarında temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir.

İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir. Davacının yaptığı iş, kıdemi, bordro içerikleri (örneğin 2016 yılı Nisan ve Mayıs ayı bordroları 2.650 USD) ve tanık beyanları gözetilerek davacının en son aylık temel ücretinin iddiası gibi net 2.600 USD olduğu kabul edilmeli ve bordroların fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulü yönünde karar verilecek olursa bordrolarda aylık 2.600 USD'nin üzerinde ödeme bulunan aylar yönünden işverence yapılan ödeme miktarlarının o dönem muaccel olan fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından mahsup edilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

c- Mahkemece, davacının net ücreti esas alınarak belirlenecek brüt ücretine yemek ve barınma yardımı ilave edilerek bulunacak giydirilmiş brüt ücret üzerinden ihbar tazminatının hesaplanması gerekirken, net ücrete doğrudan yemek ve barınma yardımı eklenerek hesaplanan ihbar tazminatının hüküm altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.