Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/16450 K.2022/16487

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.09.2021 tarihli ve 2021/8083 Esas, 2021/11590 Karar sayılı ilâmı ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/533 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yetkisiz olarak 29.09.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/1315 Karar sayılı karar ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

"Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir."

Bozma sonrası verilen İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı Kanunun 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği temyiz yoluna başvurulması gerekirken istinaf yoluna başvurulmuş ve davalı vekilince istinaf harçları yatırılmıştır. Davanın taraflarının yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kararın temyiz yolu ile Yargıtay denetimine tabi tutulabilmesi için yatırılması gereken harç türü temyiz harçları olacaktır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren İlk Derece Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun davalıya yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek davalıya tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.