Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/16729 K.2023/340

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi Servet Yıldız'ın inşaat ustası olarak çalıştığı davalı işyerinde 02.12.2016 günü meydana gelen ... kazası sonucu 05.12.2016 tarihinde vefat ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, 2 aylık ücret alacağı, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve hafta tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, müteveffanın işçi olarak asgari ücret ile çalıştığını, 2008 yılı içinde çalışmaya başlamış olup 08.02.2013 tarihinde kendi isteği ile istifa ederek hak ve alacaklarını alıp işten ayrıldığını, müteveffanın çalışmasının süreklilik arz etmediğini, müteveffanın en son demir işçisi sıfatıyla çalıştığını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacıların murisinin 03.01.2007-02.12.2016 tarihleri arasında en son aylık brüt 4.895,72 TL ücretle davalıya ait işyerinde çalıştığı, ... sözleşmesinin, davacıların murisi Servet Yıldız'ın ... kazası sonucu vefatı nedeni ile sona erdiği, davacıların murisinin kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık ifadeleri doğrultusunda hesap edilen fazla çalışma ücreti, resmî tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile davacının, kıdemine göre 150 gün izin hakkı bulunduğu, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde belirtilen ücret tazminatı ve asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının 08.02.2013 tarihinde davalı Şirketten ayrılarak yolcu özel servis işletmeciliği yapmaya başladığını, başarılı olamayınca tekrar davalı işyerinde çalıştığını, buna rağmen tüm hizmet süresinin ... dönem gibi kabulünün hatalı olduğunu, iki ihtimalli ücret durumuna göre yapılan hesaplamadan davacılar murisinin usta sıfatı ile çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin davacının neden usta olarak çalıştığını kabul ettiğine dair gerekçesinin olmadığını,

tanık beyanları ve işin mahiyeti gereği davacılar murisinin işçi olarak çalıştığını ispat ettiklerini, bu nedenlerle ücret kabulünün hatalı olduğunu, şantiyelerde hafta sonu çalışma olmadığını, sadece malzemelerin tertip ve düzeni için gidildiğini, davacılar tanığı D.S.'nin beyanı ile de davacının usta olarak çalışmadığının anlaşıldığını, davacının usta olarak çalıştığının kabulü hâlinde hafta sonu çalışmasını diğer işçiler yanında olmadan yapması mümkün olmadığından; hafta tatili alacağı talebinin kabulünün çelişkili olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisinin inşaat ustası olduğunun kanıtlandığı, ücret kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu, davacılar murisinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 03.01.2007-02.12.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının hizmet süresinin 9 yıl, 10 ay, 29 gün olduğuna dair İlk Derece Mahkemesi kabulünün isabetli olduğu, davacılar tanıklarının, murisin ayda iki pazar günü çalıştığını beyan ettikleri, davalı tarafından ise ücret bordrosu sunulmadığı gibi hafta sonu davacıların murisinin çalışmadığına dair yazılı delil de sunamadığı,

bu nedenle davacının hafta tatili ücretine hak kazandığına dair İlk Derece Mahkemesi tespitinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıların murisinin, müvekkili Şirkette çalıştığı sürece asgari ücret ile çalıştığını, gerek Mahkemenin gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin davacılarının murisinin aldığı son ücretin net 3.500,00 TL ile 200,00 TL yemek ücreti olarak kabulünün hatalı olduğunu, hizmet süresinin yanlış değerlendirildiğini, davacıların murisinin 08.02.2013 tarihinde müvekkili Şirketteki işinden istifa ederek S.T. ile ortak servis işletmeye başladığını,

davacıların murisinin kendi isteği ile ... sözleşmesini sona erdirerek başka bir işte çalışması ve sonrasında ayrıldığı işe geri dönmesi karşısında çalıştığı fasılaların birleştirilerek hesaplama yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacıların murisinin tanık beyanlarının aksine inşaat ustası olarak kabulünün ve ücret tespitinin hatalı olduğunu, görgüye dayalı bilgiye değil duyuma dayalı bilgiye sahip olan tanık anlatımları doğrultusunda fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatil ücreti hesaplamalarının da hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin yaptığı işin niteliği, ücreti ve hizmet süresinin tespiti ile dava konusu fazla çalışma, ... bayram genel tatil ile hafta tatili ücretin alacaklarının ispatı ve hesaplamaları hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci, 41 inci, 44 üncü, 46 nci ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,