Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/17942 K.2023/1336

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıların ...'daki işyerlerinde Ocak 2012-Haziran 2013 tarihleri arasında çalıştığını, ücret ödemelerinin geç yapıldığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, bunların yanında yıllık izinlerin, hafta tatillerinin kullandırılmadığını, resmî ve dinî bayramlarda çalışmasına rağmen bu dönemlere ait ödemelerin de yapılmadığını, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu, müvekkilinin çalıştığı dönemde aldığı son ücretin 6.000 ... doları olduğunu, buna ek olarak yol ve yemek verildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen ücretin eksik olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılardan ...'nın davacının işvereni olmadığından husumet yönünden davanın reddini, ... Limited Şirketinin ise tasfiye edildiğini beyanla davanın usulden reddini, Erka Şirketi yönünden ise davacının haklarını alıp Şirketi ibra ettiğini fazla çalışma yapmadığını, izinlerini kullandığını, çalıştığı dönemde trafik kazasına karıştığını, sonraki dönemde özel işleri nedeniyle yurt dışında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2016 tarih ve 2014/340 Esas 2016/321 sayılı kararı ile davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erdiği, ikinci dönem çalışması yönünden ise bir yılı doldurmadığından kıdem tazminatına hak kazanamadığı, yıllık izinlerini kullandığı, fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatillerde çalıştığının davacı tarafça ispat edildiği gerekçesiyle kıdem ve yıllık izin ücreti talebinin reddine, ücret alacağının kabulüne ve % 40 indirimle fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.02.2020 tarihli ve 2017/26850 Esas 2020/3519 Karar sayılı ilâmıyla davalılar tarafından 2013 yılının Haziran ayında yapılan ödemelerin mahiyeti belirlenerek ücret alacağına dair bir ödeme olması hâlinde hesaplanan alacaktan mahsup edilmesi gerektiği, fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirimin fazla olduğu,

daha makul oranda uygun bir indirim yapılması gerektiği, davacının davalılara gönderdiği ihtarnamelerin tebliğ tarihi belirlenerek ihtarname ile talep edilen miktar bakımından temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan aylık ücret ile fazla çalışma ücreti alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacının çalışma süresinin hatalı tespit edildiğini, kıdem tazminatının kabulü gerektiğini, müvekkilinin ücret alacağının hatalı hesaplandığını, ücret alacağı talebinin reddinin hatalı oluğunu, davalının yaptığı ödemelerin Eylül 2012, Şubat ve Mart 2013 aylarına ait olduğunu, işbu dava dosyasında ise ücret alacağının Mart, Nisan, Mayıs, Haziran 2013 dönemlerine ait olduğunu, mahsubun bu alacaklardan yapılamayacağını ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının ödenip ödenmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,