Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/1834 K.2022/3999

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 10.01.2022 tarihli ek karar ile davacının temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre; davacının iddiası, hesaplanmayan alacak kalemi dikkate alındığında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.01.2022 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı Bankada şube müdürü pozisyonunda çalışan davacının işyeri bazında üst düzey yönetici olduğu anlaşılmaktadır. İşyerinde davacıya emir ve talimat verebilecek üst düzey yönetici bulunmamaktadır. Dairemiz uygulamasına göre aynı işyerinde talimat verebilecek bir yönetici bulunmadığı takdirde ücreti görev ve pozisyonuna uygun olarak belirlenmiş olan üst düzey yöneticileri fazla çalışma isteyemez. Davacının fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi sonuç itibarıyla doğrudur.