Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/2264 K.2022/2874

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen hükmün Dairemizin 25.02.2020 tarihli, 2016/14314 esas ve 2020/2998 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise,ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Dairemizin 25.02.2020 tarihli, 2016/14314 esas ve 2020/2998 karar sayılı bozma ilamına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede davacının haftalık 45 saate kadar olan çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmadığı,

açıklanan nedenle fazla çalışmaya ilişkin ispatın tanık beyanına dayandığı gerekçesiyle hesaplanan miktardan indirim yapılması yönündeki bozma kararının hatalı olduğu ve direnme kararının bu yönüyle isabetli olduğu anlaşılmakta ise de iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 45 saat olarak kararlaştırılıp ödenmesi gereken ücretin de bu çalışma saatine göre belirlendiği görülmektedir.

Röntgen ve radyom ile daimi çalışan işçiler bakımından günlük azami çalışma süresi ilgili Nizamnamede günde 5 saat olarak öngörülmüştür. Cumartesi günü yarım gün çalışılacağı Nizamnamede yer almakla haftalık en çok çalışma süresi 27.5 saattir. 3153 sayılı Kanun'a 5947 sayılı Kanun'la 30 Ocak 2010 tarihinde yapılan değişiklikle getirilen ek 1 inci madde hükmü uyarınca haftalık çalışma saati 35 saate çıkarılmıştır.

Davacıya hesaplama konusu dönemde anılan saatleri aşacak şekilde haftalık 45 saate kadar çalışma yaptırıldığı ve karşılığı ücretin de iş sözleşmesine göre zamsız olarak ödendiği anlaşılmakla; davacının açıklanan yasal mevzuata göre çalıştırılması gereken haftalık çalışma süresini aşan 45 saate kadar olan çalışma süresi için ödenen ücretin yapılan zamlı hesaplamadan mahsubu gerekmektedir.

Dairemizin anılan kararının bu değişik gerekçe ile bozulabileceği değerlendirilmekle, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.