Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/2323 K.2022/2895

Davacı vekili, müvekkilinin 05.11.2007 - 14.03.2012 tarihleri arasında davalı nezdinde 1.650,00 TL ücretle çalıştığını, hiçbir geçerli ve somut delil olmadan hırsızlık suçlamasıyla iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı vekili, davacının 05.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, satış danışmanı olarak çalıştığını, 05.03.2012 ve 07.03.2012 tarihlerinde yapılan sayımlarda davacının sorumlu olduğu bölümde ürün eksikliği tespit edildiğini, davacının kaybolan ürünler ile ilgili izah edilir bir savunma getirmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin 14.03.2012 tarihinde doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış sebebiyle feshedildiğini, ceza mahkemesi kararının bağlayıcı olmadığını, davacının yıllık izin ücretinin ise ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Dairemizin 20.11.2018 tarih, 2016/8519 esas ve 2018/20957 karar sayılı ilamı ile, davalı işverence davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması üzerine haklı nedenle feshedildiği ve dava konusu kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece önceki hükümde direnilmesi üzerine, dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş, Hukuk Genel Kurulunun 30.11.2021 tarih, 2019/9-681 esas 2021/1526 karar sayılı ilamı ile mahkemece verilen direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğuna karar verilerek, bozma nedenine göre, hüküm altına alınan alacağın miktarına ilişkin davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI