Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/2682 K.2022/3894

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 02.07.2004 tarihinde temizlik görevlisi olarak ... Temizlik İşleri Müdürlüğü'nde çalışmaya başladığını, Belediye’de çalışmasına rağmen kayden davalı ...’den ihale yolu ile temizlik işini üstlenen şirket işçisi olarak bildirildiğini, davalı ...’nin asıl iş veren, diğer davalı şirketlerin alt iş veren olarak dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, genel tatil ve bayram tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, belirsiz alacak davası açılamayacağını, uyuşmazlık konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının hizmet süresine ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili idarenin işveren sıfatı bulunmadığından dava konusu alacaklar nedeniyle davalı sorumluluğunun belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalı şirketin temizlik işini üstlenmesiyle davacının 18.07.2009 tarihinde şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, 31.12.2013 tarihinde ihale süresinin bitimiyle işin, ihaleyi alan yeni şirkete devredildiğini, davacının da yeni şirkette çalışmaya devam ettiğini, husumet itirazında bulunduklarını, iş yeri devrinde fesih olmadığından feshe bağlı hakların istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnşaat Petrol Ürünleri ...Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi vermemiş, dava ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 05.11.2015 tarihli ilk karar, taraflardan davacı ve davalılar ... ile ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Tur. San. ve Tic. Ltd.

Şti.’nin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.12.2019 tarihli 2017/26291 Esas 2019/23371 Karar sayılı kararı ile “Husumetli tanık anlatımlarına dayalı olarak hesaplanan fazla mesai alacağı talebinin reddi gerektiği ve davacının tespit olunan hizmet süresine göre toplam 150 gün yıllık izin hakkına sahip olduğu kabul edilmeli iken, 170 gün izin ücretine hak kazandığının kabul edilmesi yerinde olmadığı” gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen 21.10.2020 tarihli kısmen kabul kararı ise davacı ve davalı ...

Başkanlığının temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 11.03.2021 tarihli 2021/1634 Esas ve 2021/6074 Karar sayılı kararı ile “Yıllık izin ücreti yönünden hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca tüm talepler hakkında hüküm kurulması gerektiği, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulmasının hatalı olduğu” gerekçeleri ile bozma kararı verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu: Karar, yasal süresi içinde taraflardan davacı ile davalılar ... ve ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalılar ... ve ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin, davalıların işçilik alacaklarından müştereken sorumluluklarının bulunduğu işyerinde 04.05.2005-18.06.2014 tarihleri arasında çalıştığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Buna göre davacı işçinin davalı işyerinde çalışma süresi 9 yıl 1 ay 14 gündür.

Kıdem tazminatı hesabına esas çalışma süresinin bu süre esas alınarak belirlenmesi ve kıdem tazminatı hesabının da bu süre üzerinden yapılması gerekirken, matematiksel işlem hatası ile kıdem tazminatının 9 yıl 9 ay 14 gün üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

Aynı hata öncesinde bozma sebebi yapılmamış ise de söz konusu hatanın açık hesap hatasına, bir diğer anlatımla maddi hataya dayalı olması ve bu kabilden maddi hataların da Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli 1957/13 Esas 1959/5 Karar ve 09.05.1960 tarihli 1960/21 Esas 1960/9 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil etmesi karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, davacının kıdem tazminatına esas çalışma süresi doğru şekilde tespit edilerek, bu süre üzerinden hesaplanma yapılmasıdır.

Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin uyuşmazlık konusu döneme ilişkin çalışma süresi yukarıda açıklandığı üzere 9 yıl 1 ay 14 gün olup, önceki bozma ilamında işaret edildiği gibi bu süre için hak ettiği yıllık ücretli izin süresi ise 150 gündür. Hal böyle iken, uyulmasına karar verilen bozma ilamına rağmen sebebi açıklanmaksızın yıllık ücretli izin süresinin 150 gün yerine, bozma öncesi olduğu gibi 170 gün üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması da ayrıca hatalıdır.