Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/3306 K.2022/4084

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde yemek personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Şirket vekili, davacının şirket bünyesinde sınırlı bir süre için çalıştığını, diğer şirketler ile aralarında organik bağ bulunmadığını, davacının çalışmasının bir yıldan az olması sebebiyle yıllık izinden sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı tarafça temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 14.12.2021 tarih, 2016/27082 esas, 2020/372 sayılı kararı ile davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek kıdem tazminatı talebinin kabulü gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili ile davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.02.2003-31.06.2014 tarihleri arasında aralıksız olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde çalıştığını ileri sürmüş, mahkemece davacının aynı işyerinde çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti gibi feshe bağlı haklar yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

Bu karar Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesince, ‘davacının 31.01.2014 tarihinde emekli olmak suretiyle iş sözleşmesini feshettiği, fesihten yaklaşık bir ay sonra aynı işyerinde yeniden çalışmaya başladığı, bu çalışmanın yeni bir iş sözleşmesi olduğu, bu nedenle davacının 31.01.2014 tarihi itibariyle hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmesi gerektiği’ noktasında bozulmuştur.

Ancak bozma kararında, davacı tarafın temyiz dilekçesinde davacının kıdem tazminatı ile birlikte feshe bağlı diğer haklarının ödenmesi gerektiği yönündeki temyizi gözden kaçırılarak maddi hata sonucunda yıllık izin ücreti yönünden bozma kararı verilmemiştir. Maddi hataya dayalı bozma kararına uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

İş sözleşmesinin 31.01.2014 tarihinde fesih ile sona erdiği, davacının 20.03.2014 tarihinde yeniden işe başlamasının yeni bir iş sözleşmesi olduğu dikkate alındığında, fesih tarihi olan 31.01.2014 tarihi itibariyle kullanılmayan yıllık izin sürelerinin yıllık izin ücreti alacağına dönüştüğü kabul edilmeli, davacının hak kazandığı fakat kullanmadığı yıllık ücretli izni olup olmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.