Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/3455 K.2022/3947

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İşçilik alacaklarında uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Yasanın 34. üncü maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler, ikramiye, pirim, jestiyon ve benzeri ödemelerin yanı sıra, çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir. İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de aynı faiz oranı uygulanmalıdır.

Ücretin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanması halinde 2822 sayılı Yasanın 61. inci maddesi uyarınca, uygulanması gereken faiz en yüksek işletme kredisi faizi olmalıdır.

Somut olayda mahkemece hüküm altına alınan fark ücret alacağına taleple bağlılık ilkesi gereğince en yüksek işletme kredisini aşmayacak şekilde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesine karar verilmiştir. Ancak hüküm altına alınan fark ücret alacağı Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır. Ayrıca davacı tarafından da dava ve ıslah dilekçesinde ücret farkı alacaklarına en yüksek banka mevduat faizinin uygulanması talep edilmiştir. Bu halde mahkemece hüküm altına alınan ücret farkı alacağına doğrudan bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.