Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/3704 K.2022/4891

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 11.03.2013 tarihinde müvekkili şirkete ait işyerinde tıbbi tanırım ve satış temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdini 30.09.2013 tarihinde haklı bir neden gösterilmeksizin feshettiğini, davalının işe başlamasından itibaren 2 yıl içinde istifa ettiğini, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin “özel şartlar” başlıklı 8. maddesinin 25. bendi uyarınca davalıya yapılan iş eğitim masraflarının tahsilinin gerektiğini,

müvekkil şirket ile davalı arasında imzalanmış olan 16.02.2013 tarihli “Eğitim protokolü” uyarınca da müvekkil şirket tarafından 16.02.2013-03.03.2013 tarihleri arasında düzenlenmiş olan Tıbbi Tanıtım ve Satış Temcilciliği kursuna katıldığını, protokolün 10. maddesinde “Kursiyer, kurs sonunda işe alındığı takdirde aldığı eğitime karşılık olmak üzere asgari 2 yıl çalışmayı taahhüt eder.

İşe başlamasından itibaren 2 yıl içerisinde istifa etmesi veya iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II maddesi gereği feshedilmesine neden olan davranışlarda bulunması halinde işverenin verdiği eğitim nedeniyle yaptığı masrafları karşılamayı ve işverenin zararını tazmin etmeyi peşinen kabul, beyan ve taahhüt eder.” hükmünün yer aldığını belirterek eğitim masraf ve giderlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde, davalı müvekkilin davacı firma bünyesinde 11.03.2013 tarihinde “tıbbi tanıtım ve satış temsilcisi” olarak çalışmaya başladığını, 24.09.2013 tarihinde iş sözleşmesini 30.09.2013 tarihinden geçerli olmak üzere ailevi sebepler ile feshettiğini, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kadın işçinin, evlilik nedeni ile 1 yıl içinde iş sözleşmesinin sona erdirme hakkı olduğunu, müvekkilinin bu yasal hakkını kullandığını, sözleşmede yer alan cezai şartın işçi aleyhine olacak şekilde tek taraflı düzenlendiği için geçersiz olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddi hakkındaki 31.03.2016 tarihli ilk karar davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 22.09.2020 gün ve 2016/20754 Esas 2020/8806 Karar sayılı ilamı ile “Mahkemece, karar gerekçesinde davalı şirketin yaptığı eğitim giderlerine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı belirtilmiş ise de, 18/09/2014 tarihli duruşmada davacı vekiline bilirkişi kök raporunda belirtilen eksikliği gidermesi, elindeki belgeleri sunması için süre verilerek ek bilirkişi raporu alınması yönünde ara karar tesis edildiği,

ara karar üzerine davacı vekilinin 02/10/2014 havale tarihli dilekçesi ekinde hesaplama yapılması için eğitimle ilgili bir takım fatura ve belgeler ibraz ettiği, alınan ek bilirkişi raporunda ise bu belgelerin değerlendirilmediği, hesaplama yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yapılacak inceleme ile denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmelidir.” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu: Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, eğitim masraf ve gideri alacağının hesaplanması konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacı vekili, taraflar arasında akdolunan hizmet sözleşmesi gereğince, davalının sözleşmeyi süresinden önce feshetmesi halinde, davalıya verilen eğitim nedeniyle davacı tarafından yapılan masrafları karşılamayı ve zararını tazmin etmeyi taahhüt ettiğini, buna rağmen haklı bir neden olmadan belirlenen süreden önce işten ayrılan davalının sözleşme hükmüne aykırı olarak eğitim giderlerini ödemediğini iddia etmiş ve buna ilişkin bir kısım belgeler sunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan 05.04.2021 tarihli bilirkişi kök raporunda, dava dışı ... Turizm ve Organizasyon Ltd.

Şti. tarafından davacıya hitaben yazılan 30.09.2014 tarihli yazıda yer alan tutarlar esas alınarak hesaplama yapılmış ve 826,47 Euro alacak belirlenmiş, tarafların itirazı üzerine düzenlenen 08.06.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, aynı dava dışı şirket tarafından düzenlenen 03.03.2013 tarih ve 409886 no.lu fatura esas alınıp buna göre faturada yer alan bedel ve eğitime katılan kişi sayısı üzerinden yapılan orantısal hesaplama ile davacı adına yapılan eğitim gideri masrafının 1.290,21 TL olacağı mütalaa edilmiştir.

Buna göre, muhasebe kayıt sistemi uyarınca resmi olarak düzenlenip, vergisi tahakkuk ettirilerek ödenen fatura esas alınarak düzenlen bilirkişi ek raporun hükme esas alınması gerekirken, aynı zamanda gerekçesi de açıklanmadan kök bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edilmesi isabetsiz olmuştur.