Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/3991 K.2022/4918

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yurt dışı şantiyelerinde sıhhi tesisat ustası olarak 1990-2012 yılları arasında çalıştığını, davalı şirkette saat başı 5,80 USD ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette hiçbir zaman çalışmadığını, davacı ile akdedilmiş iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının 07.11.2012-17.12.2013 tarihleri arasında... şirketinde çalıştığını, davacının 3,14 USD/saat ücret ile çalıştığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette borucu ekip başı olarak çalıştığı, işveren tarafından iş bitimi nedeniyle davacının iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı verilmesini gerektirmeyecek şekilde haklı feshedildiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının maddi vakıa, usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının davalı şirket nezdinde 03.01.2006 - 31.08.2007, 22.06.2008 - 22.04.2009 ve 02.01.2012 - 17.12.2013 tarihleri arasında üç dönem fasılalı olarak çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacıya ait işverence düzenlenen çalışma belgesinde davacının 2006 yılı Eylül ayından itibaren işyerinde çalıştığı belirtilmiş, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetvelinde davalı tarafından 01.10.2006-31.08.2007 tarihleri arası için davacının sigortalı çalışmaları bildirilmiş, dosyaya sunulan ücret bordrolarının 17.11.2012-17.12.2013 tarihleri arasına ait olduğu görülmüş, yurda giriş çıkış kayıtlarından davacının 11.07.2006-30.09.2006 tarihleri arasında yurt içinde, 22.06.2008-22.04.2009 ve 02.01.2012-12.03.2012 tarihleri arasında ise yurt dışında olduğu, yine 16.11.2012 tarihinde yurt dışına çıktığı, davacının banka kayıtlarının ise incelenmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece; dosyadaki tüm bilgi ve belgeler ile davacının banka kayıtları incelenerek davacının 03.01.2006 - 01.09.2006, 22.06.2008 - 22.04.2009 ve 02.01.2012 - 16.11.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalışıp çalışmadığı ve Türkiye’de olduğu süreler için ücretinin ödenip ödenmediği tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek belirlenecek hizmet süresine göre dava konusu tazminatlar bakımından bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: