Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/4366 K.2022/6379

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... 1. İş Mahkemesince verilen 25.09.2012 tarihli ve 2011/915 Esas, 2012/644 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 19.11.2013 tarihli ve 2012/28520 Esas ve 2013/25534 Karar sayılı kararı ile fazla çalışma yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

... 1. İş Mahkemesince, 07.05.2014 tarihli ve 2013/1442 Esas, 2014/334 Karar sayılı karar ile bozma kararına direnilmiştir. Direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.09.2014 tarihli ve 2014/21513 Esas ve 2014/25177 Karar sayılı kararı ile “… Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda kabul edilen kısım açısından verilen karar doğru olmakla birlikte bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında hüküm kurulmamış olması hatalı olup…” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. İş Mahkemesince, 23.01.2015 tarihli ve 2014/1638 Esas, 2015/144 Karar sayılı karar ile bu kez Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin hem 2012/28520 Esas, 2013/25534 Karar sayılı hem de 2014/21513 Esas, 2014/25177 Karar sayılı kararlarına direnilmiştir. Direnme üzerine dosya Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/10243 Esas, 2015/17270 Karar sayılı kararı ile Daire kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 22.02.2017 tarihli ve 2015/22-2240 Esas, 2017/326 Karar sayılı kararı ile ilk direnme hükmünün Yargıtay Hukuk Genel Kurulu yerine ilgili Özel Daire tarafından incelenmesinin doğru görülmediği; ancak Mahkemenin son direnmeye ilişkin hükümde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesini gözetmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. İş Mahkemesince, 26.09.2017 tarihli ve 2017/368 Esas, 2017/425 Karar sayılı karar ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2015/22-2240 Esas, 2017/326 Karar sayılı kararına uygun olarak direnme kararı verilmiştir. Bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun usule yönelik bozma kararı sonrasında Mahkeme tarafından verilen hükme ilişkin olup inceleme yetkisi Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna aittir.