Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/4735 K.2022/5445

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait okulda aşçı yardımcısı ve temizlikçi olarak 13/12/2010-13/06/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının hizmet alım ihalesi neticesinde diğer davalı bünyesinde Muş ili Merkez ilçesi İmam Hatip Lisesinde çalıştırıldığını, ihtiyaç olmaması nedeni ile çalışma olanağının kalmadığını, puantaj kayıtları uyarınca haftada 5 gün 8 saat üzerinden çalışma yapıldığını ve fazla çalışmasının olmadığını, genel tatil sürelerinde okul kapalı olduğundan davacının çalışmasının bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Asos Yapı İnş. Tar. Hayv. Tem. Elkt. Oto. San. Tic. Limited Şirketi vekili ise, davacının 10.02.2014 tarihinde kendi bünyelerinde çalışmaya başladığından tazminat sorumluluklarının bulunmadığını, davacının iş yükümlülüklerini yerine getirmediği için iş sözleşmesinin feshedildiğini, fazla mesai talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 01/11/2021 tarihli bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığın asıl işveren diğer davalı şirketin de davacının son işvereni olması nedeniyle iş yeri devri hükümleri gereği kabul edilen alacak kalemlerinden sorumlu olduğu kanaatine varılarak davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davacı ve davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalılar yararına hükmedilecek vekalet ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinin 2. fıkrasına göre, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Avukatlık ücretinin aidiyeti, sınırları ve ortak veya değişik sebeple davanın reddinde davalıların avukatlık ücreti” başlıklı 3. maddesinin 2. bendinde birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddi halinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir. Mahkemece davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. Mahkemece davalılar ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, ret sebebi ortak olduğundan tek vekalet ücreti verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebidir

3- Harçtan muaf olan davalı ...’na yargılama giderleri içinde harç yüklenmesi de hatalıdır.

Belirtilen bu hususlar bozma sebebi ise de; yanlışlığın bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

1- Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının, 10 ve 11 nolu bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine 10 numaralı bent olarak;

“Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ye göre hesaplanan 5.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına

2- Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının, 7 nolu bendi hükümden tamamen çıkartılarak yerine,