Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/4881 K.2022/6063

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 15.03.2021 tarihli ve 2020/4889 Esas, 2021/6177 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı asıl maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; özetle davalı Türkiye Taş Kömürü (TTK) Genel Müdürlüğünün işçisi olduğunu, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince davalı Kurumun sorumlu tutulması için gerekli münhasırlık şartının gerçekleşmediği kabul edilmiş ise de davalı Kurumun münhasırlık iddiasının bulunmadığını, kaldı ki münhasıran davalı Kurumun ihalesi kapsamında çalışmasının gerçekleştiğini, üst düzey yönetici olmadığını, proje sorumlusu olarak üst düzey yönetici olduğu kabul edildiyse genel koordinatör olarak görev yaptığı döneme ilişkin alacaklarının,

genel koordinatör olarak üst düzey yönetici ise proje sorumlusu olarak çalıştığı döneme ilişkin alacaklarının hüküm altına alınmasını gerektiğini, emsal dosyalarda işçilerin davasının kabul edildiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden bozma yapılmasını talep etmiştir.

Dairemizin 01.07.2021 tarihli ve 2021/6943 Esas, 2021/11358 Karar sayılı kararı ile davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili 01.09.2021 tarihli dilekçesi ile benzer sebeplerle yeniden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2021/12975 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile özetle her ne kadar davacının 13.10.2011-02.11.2014 tarihleri arasındaki çalışmasının münhasıran davalı ...

Müdürlüğünden alınan işler kapsamında olmadığı yönündeki İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi kabulü isabetli ise de 04.03.2008-12.03.2011 tarihleri arasındaki çalışması yönünden yapılan inceleme ve araştırmanın yetersiz olduğu, temyiz ve maddi hatanın düzeltilmesi incelemesi sırasında bu hususun gözden kaçırıldığı gerekçesiyle maddi hataya dayanan Dairemizin 2020/4889 Esas ve 2021/6177 Karar sayılı onama kararı ile 2021/6943 Esas ve 2021/11358 Karar sayılı ret kararının ortadan kaldırılmalarına ve 04.03.2008-12.03.2011 tarihleri arasındaki çalışma yönünden araştırma yapılması bakımından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili bu kez 15.03.2022 tarihli dilekçesi ile özetle davacının 13.10.2011-02.11.2014 tarihleri arasındaki çalışma dönemi bakımından da inceleme ve araştırmanın yetersiz olduğunu belirterek tüm çalışma dönemi yönünden hükmün bozulması gerektiği gerekçesiyle Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden bozma yapılmasını talep etmiştir. Davacı asıl tarafından da ayrıca benzer sebeplerle 2021/12975 Esas ve 2022/148 Karar sayılı kararın maddi hataya dayandığı ileri sürülmüştür.

Davacı vekili ve davacı asıl tarafından ayrı ayrı kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir : " (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.