Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5199 K.2022/6378

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 08.06.2021 tarihli ve 2020/840 Esas, 2021/1026 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 05.10.2021 tarihli ek karar ile kararın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesi ile davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ek kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce, 16.12.2021 tarihli ve 2021/11739 Esas, 2021/16636 Karar sayılı karar ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davacı asıl maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olmadığını, emsal nitelikteki davalarda işin esasına girildiğini, esas yönünden kararın bozulması gerektiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede yazılı sebepler doğrultusunda bozma kararı verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davada reddedilen ve temyize konu edilen miktarın brüt 10.291,78 TL, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının ise 78.630,00 TL olduğu, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme de istenemeyeceği dikkate alınarak davacı asılın dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.