Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5208 K.2022/6109

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Elektrik Test Müdürlüğüne bağlı olarak test ekibi bünyesinde çalıştığını, bakım tazminatına hak kazandığını ancak ödenmediğini, emsal dosyalarda aynı işi yapan diğer işçilere bakım tazminatı ödenmesine karar verildiğini, Yönetim Kurulunun 20.04.2017 tarihli kararı ile Bakım Yönetimi Daire Başkanlığının yeniden yapılandırıldığını, Elektrik Test Müdürlüğünün ilgili Başkanlığa bağlandığını, 01.03.2017 - 28.02.2019 yürürlük tarihli 17. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin "Bakım Tazminatı" başlıklı 98 inci maddesine göre,

"Bakım Yönetim Daire Başkanlığı Test Müdürlüğü ve Bağlı Test Müdür Yardımcılıklarının 1. grubunda sayılan elemanlara, vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydı ile senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin %14'ü oranında bakım tazminatı ödenir." hükmünün getirildiğini, buna göre davacıya 2017 yılının son aylarından itibaren bakım tazminatı ödenmeye başlandığını, Elektrik Üretim A.Ş.

Genel Müdürlüğü (EÜAŞ) Taşra Teşkilatı Görev Yetki ve Sorumluluk Yönetmeliği'nin 11 inci maddesinde "Test Müdürlükleri ve Test Müdür Yardımcılıklarının" görevlerinin düzenlendiğini, buna göre görevin "Arıza tespit edilenlerden bakım yoluyla arızası giderilebilecek olanların, yerinde bakımlarını yaparak arızasını gidermek" şeklinde düzenlendiğini, davacının bakım işi yaptığının açıkça ikrar edildiğini ve davalının temerrüde düşürüldüğünü ileri sürerek bakım tazminatı alacağını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defi ile birlikte 15 inci dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin (TİS) "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında, bakım tazminatından hangi işyerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının belirtildiğini, aynı maddede kastedilen işyerlerinin üretim birimleri olduğunu, bu işyerlerinde bakım tazminatından faydalanan işçilerin doğrudan enerji üretimine katkıda bulunan personel olduğunu ve davacının bakım tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tar,h ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak;

"EÜAŞ Elektrik Üretim AŞ Genel Müdürlüğü Taşra Teşkilatı Görev, Yetki ve Sorumluluk yönetmeliğinin Test Müdürlükleri ve Test Müdür Yardımcılıklarının görevi başlıklı 11 maddesi gereğince, EÜAŞ'a bağlı santraller ile imkanlar dahilinde, diğer kamu ve özel kuruluşlarına ait santraller veya tesislerde, talep edilmesi kaydıyla, ünite koruma rölelerinin mevcut ayarlarında, işletme ve fonksiyon testlerini yapmak ve raporlamak, arıza tespit edilenlerden bakım yolu ile arızası giderilebilecek olanların yerinde bakımlarını yapmak, arızasını gidermek ... olarak belirlenmiştir.

Dosya kapsamından, davacının test etüt röle ünitesinde röle test ekip teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmıştır.

İşyerinde uygulanan TİS 99/IV maddesi ile Termik ve Hidrolik Santraller İş Güçlüğü Tazminat Cetvellerinin 1. Grubunda sayılan arıza, tamir, bakım elemanları ve...... Bakım yönetimi daire başkanlığı test müdürlüğü ve bağlı test müdür yardımcılıklarının 1. Grubunda sayılan elemanlara vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin %14'ü tutarında bakım tazminatı ödenir'' hükmü yer almaktadır.

Bu halde, davacının yaptığı iş bakımından bakım tazminatına hak kazandığının kabulü gerekmiş, ... " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; 15 inci dönem TİS'in "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında bakım tazminatından hangi iş yerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının düzenlendiğini, aynı maddede kastedilen işyerlerinin üretim birimleri olduğunu, bu işyerlerinde bakım tazminatından faydalanan işçilerin doğrudan enerji üretimine katkıda bulunan personel olduğunu ve davacının bakım tazminatına hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yaptığı işin fiilen bakım tazminatı ödenmesini gereken işlerden olduğunun Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.01.2019 tarihli ve 2019/144 Esas, 2019/1828 Karar sayılı ilâmıyla kesinlik kazandığı, kaldı ki davalı işverence de davacıya Ekim 2017 tarihinden itibaren bakım tazminatı ödenmeye başlandığı ve davalı vekilinin ileri sürdüğü istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 15 inci dönem TİS'in "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında bakım tazminatından hangi iş yerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının düzenlendiğini, davacıya 17 nci dönem TİS'in imza tarihi olan 13.10.2017 tarihinden önceki tarihlerde bakım tazminatı ödenmesine ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen Mahkeme tarafından davanın kabulü ile bakım tazminatı ödenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin bakım tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

2. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararlar (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.01.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/1824 Karar sayılı kararı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/6568 Esas, 2021/10657 Karar sayılı kararı).

3. Değerlendirme Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı ve Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarının incelenmesi neticesinde İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıklarda belirtilen gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmış olup davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebpelerle; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,