Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5220 K.2022/6096

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı alt işverenlikte 01.04.1991 tarihinde işe başladığını, 01.04.1994 tarihinden itibaren ise asıl işveren olarak Karayolları Genel Müdürlüğü, Etibank, Maden Tetkik Arama, Türkiye Atom Enerjisi ve son olarak diğer davalı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünde temizlik işçisi olarak çalıştığını ve ... Sendikası üyesi olduğunu, emekliliğe hak kazanması üzerine davalı işveren tarafından emekli olmaya zorlandığını ve iş sözleşmesinin 31.03.2018 tarihinde haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bakanlık cevap dilekçesinde; öncelikli yetki, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davanın usulden reddi gerektiğini, davacı ... diğer işçilerin hak edişlerinin diğer davalı Şirkete ödendiğini, kaldı ki diğer davalı Şirketin alt işveren olarak imzaladığı toplu iş sözleşmelerinin ancak işveren sendikası tarafından yürütülmesi halinde toplu iş sözleşmesi farklarının ödenebileceğini, ayrıca Bakanlığın tüm hizmet dönemine ilişkin işçilik alacaklarından değil, sadece Bakanlığa ait işyerindeki çalışmalara ilişkin işçilik alacaklarından sorumlu olabileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ve davacının yıllık izinlerini kullandığının yada yıllık izin ücretinin ödendiğinin davalılar tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; yetki, zamanaşımı ve husumet itirazında bulundukları, davanın usulden reddi gerektiği, davacı ... diğer işçilerin hak edişlerinin diğer davalı Şirkete ödendiği, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, davacının sözleşmesinin belirli süreli sözleşme olduğunun dikkate alınmadığı gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ile dava dışı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcut olup davalı Bakanlık, davacının işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin bu yöne ilişkin hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu, davalı işverenler tarafından davacının iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek nedenle feshedildiği hususunun ispatlanamadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

hak kazandığı toplam yıllık izin süresi 554 gün olan davacının, kendi beyanına göre 334 gün izin kullandığı, bakiye 220 gün yıllık izninin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği işverence ispatlanamadığından talebin kabulüne karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davalı İdarenin işveren sıfatı bulunmadığını, davalı Kurum bünyesindeki yurtların yaz tatilinde açık olmaması nedeniyle davacının yıllık izinlerini bu dönemde kullandığını, davacının kıdeminin hesaplanmasında da yaz tatillerinin bu şekilde değerlendirilmesi gerektiğini, belirli süreli iş sözleşmesiyle çalışan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının talep ettiği alacakların hak ediş yoluyla yüklenicilere ödenmesi karşısında davalı İdareden yeniden talepte bulunulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, iş sözleşmesinin diğer davalı tarafından feshedilmesi nedeniyle davalı Kurumun herhangi bir sorumluluğunun olmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, işverence iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 25 inci ve 59 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme Bir üst başlıkta yapılan açıklamalar ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, işverence feshin haklı nedene dayandığı ve yıllık izinlerin tamamının davacıya kullandırıldığı veya kullanılmayan izin sürelerine ait ücretin fesihten sonra davacıya ödendiği davalılar tarafından ispatlanamadığından, temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçenin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,