Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5349 K.2022/7519

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2005-16.09.2013 tarihleri arasında davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ait işyerinde daval...Organizasyon İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde evrak kayıt bölümünde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız ve tek taraflı olarak 16.09.2013 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti Davalı ...Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir. Daval...Organizasyon İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.02.2019 tarihli kararıyla diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve dava konusu feshe bağlı alacakların hüküm altına alınması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 26.05.2021 tarihli, 2021/5433 Esas ve 2021/9576 Karar sayılı kararıyla diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve yıllık izin alacağının ıslah ile talep edilen kısmının zamanaşımına uğradığı, daha önce davanın tarafı olmaktan çıkartılan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine hüküm kurulmasının usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına da aykırı olduğu; ayrıca aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemiş olmasının da hatalı oılduğu gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 26.05.2021 tarihli, 2021/5433 Esas ve 2021/9576 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. bünyesinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin son çalıştığı alt işveren davalı Şirketin ihale süresinin bitimi nedeniyle 16.09.2013 tarihinde feshedildiği, sonrasında davacının ihaleyi alan yeni alt işveren şirket bünyesinde 01.11.2013 tarihinde yeniden çalışmaya başladığı, bu sebeple 16.09.2013 tarihli fesih nedeniyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Kararı davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 26.05.2021 tarihli, 2021/5433 Esas ve 2021/9576 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece davalı tarafça ileri sürülen ıslah zamanaşımı def'i nedeniyle ıslah tarihi itibarıyla feshin üzerinden 5 yıllık zamanaşımı geçtiğinden, yıllık izin ücreti alacağı dava dilekçesinde talep edilen 500,00 TL ile sınırlı olarak hüküm altına alınmış; ıslah edilen tutar yönünden alacağın reddine karar verilmiştir. Buna göre, davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde hüküm başlığında “Davanın KABULÜNE” ibaresinin yazılması hatalı olmuştur.

3. Davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde reddedilen miktar üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır. Zira davacının dava dilekçesindeki yıllık izin ücreti alacağı talebi 500,00 TL olup ıslah ile söz konusu alacağının miktarını 3.164,55 TL’ye yükseltilmiştir. Mahkemece yalnızca dava dilekçesindeki miktar olan 500,00 TL yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca davalı lehine reddedilen miktar göz önünde bulundurularak 2.664,55 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.