Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5934 K.2022/6712

Davacı Ziraat Bankası A.Ş. vekili dava dilekçesinde; müvekkili Bankada yönetmen yardımcısı olarak çalışan davalının, dava dışı şube müşterisi S.A.'ya ödemesi gereken toplam 10.500,00 TL’yi yetkisiz kişilere ödediğinin belirlendiğini, S.A. tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibi nedeni ile müşteriye ödeme yapıldığını, yapılan haksız ödemenin davalı işçinin kusurundan kaynaklandığını iddia ederek müvekkilinin uğradığı zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ödeme işleminin şube müdürünün bilgisi dâhilinde gerçekleştiğini, ödeme sırasında müşteri S.A.’nın yanında A.Y. isimli şahsın bulunduğunu, kendi adına açılmış kasada para bulunmadığı için en yakın masada görev yapan arkadaşından kendi kasasına aktarılan parayı müşteriye ödediğini, S.A.’nın kredi kullanan kişilerle arası bozulduğu için asılsız iddialarda bulunduğunu, davacıya ait işyerinde soruşturma yapılırken müfettişlerden işlem sırasında orada bulunan herkesin yeminli savunmalarının alınmasını talep etmesine rağmen bu talebinin dikkate alınmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanılan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın reddine dair verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 23.02.2016 tarihli ve 2014/29327 Esas, 2016/3565 Karar sayılı kararı ile, hesap sahibi yerine belgenin bir başkası tarafından imzalanmasında davalının %50 oranında kusurlu olduğunun bilirkişi heyet raporu ile sabit olduğu, davalının kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken; davacı bankanın hesap sahibi S.A.’nın başlattığı ilamsız takibe itiraz etmemesi, davalının kendisini savunma imkanı tanımaması gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2016/234 Esas, 2016/401 Karar sayılı bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.09.2021 tarihli, 2017/9-2203 Esas, 2021/1089 Karar sayılı kararıyla, davacı Bankanın müşteri S.A. tarafından başlatılan icra takibine itiraz etmeyip ödeme yapmış olmasının davalı işçinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, davacı Bankada yönetmen yardımcısı olarak çalışan davalı işçinin, kimlik tespiti ile imza karşılığı ödeme yapma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, müşteri S.

A’nın hesabından müşteri dışında kişiye ödeme yapmakla özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve bu suretle zarara sebebiyet verdiği; diğer taraftan, davacı Bankanın tediye fişlerindeki imzanın kime ait olduğu konusunda bir araştırma yapmadığı, şube müdürü ile birlikte davalının altı ayrı şikâyet konusu ile ilgili sorumluluklarının tespit edildiği, bu anlamda davacı Banka tarafından gerekli denetim ve gözetim yükümlüğünün yerine getirilmediği, dosyada yer alan bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere, davalı işçinin oluşan zarardan %50 sorumlu tutulmasının dosya kapsamına uygun olduğu;

dolayısıyla Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.09.2021 tarihli, 2017/9-2203 Esas, 2021/1089 Karar sayılı kararıyla, bozma kararı üzerine Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair karara yönelik taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI