Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/6526 K.2022/7214

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 1997-2018 yılları arasında davalıya ait işyerinde şoför olarak çalıştığını, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, kısmen kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı için bakiye kıdem tazminatı alacağının tahsili istemiyle başlattığı icra takibine karşı davalı tarafından haksız itirazda bulunulduğunu iddia ederek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, ayrıca davalı aleyhine inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haksız yere açılan davanın reddini talep ettikleri, davacının bildirdiği delilleri ve arabuluculuk tutanaklarını kabul etmediklerini, davalının icra takibi başlattığı miktar üzerinde hesap hatası bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/65 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararıyla; iş sözleşmesinin davacı tarafından yaşlılık aylığı almak amacıyla feshedildiğinin taraflar arasında tartışmasız olduğu, bu durumda davacının kıdem tazminatı hak kazandığının anlaşıldığı, alacak likit olmadığından ve yargılamayı gerektirdiğinden davacı lehine icra inkâr tazminatına hükmedilemeyeceği, davacının icra takibi başlatmasının kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/2350 Esas, 2020/3123 Karar sayılı kararıyla; davacının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine; davalının istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23/03/2021 tarihli ve 2021/2437 Esas, 2021/6714 Karar sayılı ilâmı ile özetle.

Mahkemece alacağa uygulanacak en yüksek banka mevduat faiz oranı konusunda bir araştırma yapılmadığı hâlde, Merkez Bankası kayıtlarına göre takip tarihinde kamu bankalarınca bir yıl ve daha uzun süreli en yüksek mevduat faiz oranının %20,50 olduğunu belirterek hesaplama yapılan rapora göre karar verilmesinin isabetli olmadığı, hesaplamaya esas alınması gereken faizin bankalarca fiilen uygulanan faiz olduğu,

Mahkemece fiilen mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı araştırılıp ilgili bankalardan sorulup saptanarak işlemiş faiz yönünden değerlendirme yapılması ve iş sözleşmesinin fesih tarihinden takip tarihine kadar olan kısım yönünden davacının talebini aşmayacak şekilde karar verilmesi gerektiği, işleyecek faiz yönünden de %28 oranı üzerinden takibin devamına karar verilmesi hatalı olacağından, %28 faiz oranını aşmayacak şekilde alacağın bankalarca 1 yıllık mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesi gerektiği,

anılan hususlar gözetilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fiilen mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının ilgili bankalardan sorulduğu, feshin yaşlılık aylığı almak amacıyla yapıldığının taraflar arasında tartışmaz olduğu, bu durumda davacının kıdem tazminatı hak kazandığının anlaşıldığı, alacak likit olmadığından ve yargılamayı gerektirdiğinden davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği, davacının icra takibi başlatmasının kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvurusunda; alacağın likit olmadığı gerekçesiyle kötüniyet tazminatı taleplerinin reddedilmesinin hatalı olduğunu, vekâlet ücretine hükmedilirken faiz isteminin tamamının reddedildiğinin gözetilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, faiz yönünden bozmaya uygun karar verilip verilmediği, davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerekip gerekmediği ve vekâlet ücretinin doğru belirlenip belirlenmediği konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,