Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/6882 K.2022/7541

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işverenler nezdinde işçi olarak çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, kadroya geçmeden önce aylık ücretinin asgari ücretin belli bir fazlası olarak belirlendiğini ancak işverence bu düzenlemeye uygun ödemeler yapılmadığını, ücretinde tek taraflı düşüş yapıldığını ve eksik ödemelerin devam ettiğini bu nedenle fark alacakları olduğunu ileri sürerek fark ücret, ilave tediye, ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosuna geçmesinden sonra sözleşmeye göre ödemelerin yapıldığını, ücretin eksiksiz ödendiğini ve davacının herhangi bir fark alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki iş sözleşmesindeki hükme ve yapılan ödemelere göre ödemelerin iş sözleşmesi hükmüne uygun olmadığı, davacının ücretinin eksik ödendiği ve davaya konu fark alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle davacının sürekli işçi kadrosuna geçmesinden sonra ücretinde indirime gidilmediğini, ücret ve malî haklarının tamamının ilgili mevzuat ve sözleşme hükümlerine göre hesaplanarak ödendiğini, davacının alacağı olmadığından faiz talebine de itiraz ettiklerini ve harca ilişkin hükmün de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinde davacının aylık ücretinin ücretinin asgari ücretin % 12 fazlası olarak belirlendiği bu hükme göre davacının fark alacaklarının belirlenmesinin yerinde olduğu ancak arabuculuk son tutunak tarihi ile dava tarihi arasında kalan dönem için hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, bu dönem dışlanarak alacakların belirlenmesi gerektiği ayrıca ikramiye alacağına enyüksek banka mevduat faizi yerine işletme kredisi faizi uygulanmasının hatalı olduğu yine davalının harçtan muafiyetinin gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kısmen esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı ücretinde eksilme olmadığını, ücretin ilgili mevzuat ve sözleşme hükümlerine göre hesaplanıp ödendiğini, hem bireysel hem de toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ücret tespiti talebinin hatalı olduğunu, davalı lehine belirlenen vekâlet ücretinin de eksik olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık temel olarak, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığına ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 23 üncü maddesi hükümleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci, 34 üncü ve 62 nci madde hükümleri, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile davaya konu talep miktarı ve reddedilen miktar dikkate alındığında davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti miktarının hatalı belirlendiği anlaşılmaktadır. Davalı taraf lehine reddedilen miktar oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bu husus bozma sebebidir.

3. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının yukarıda açıklanan nedenle kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasındaki davalı lehine vekâlet ücretine ilişkin (2) inci bendinin (g) alt bendinin ikinci paragrafında yer alan "195,62" rakamı çıkartılarak yerine; "1.303,57" rakamının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,