Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/8849 K.2022/13520

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 29.07.2020 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde müzik öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, okul müdür yardımcısı olarak devam ettiğini, davacının ücretlerinin bir kısmının bankadan bir kısmının ise elden ödendiğini, davacının aynı Kurumda çalışan anne ve babasının ... sözleşmelerinin sonlandırıldığını ve davacıya psikolojik taciz uygulandığını, davacının ... sözleşmesini bu nedenlerle haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, ücret, eğitim öğretime hazırlık ödeneği ve ek ders ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi isteği ile davalı Kurumdan ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kendi isteğiyle istifa etmek suretiyle işten ayrıldığı, davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunduğu, haftalık 45 saati geçen çalışmasının bulunmadığı, 20 ulusal ... ve genel tatil gününde çalışma yaptığı, eğitim öğretime hazırlık ödeneği alacağı bulunduğu ve davacının ne kadar süre ile ek derse girdiği belirli olmadığından ödenmeyen ek ders ücret alacağı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 29.07.2020 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili ek karara ilişkin istinaf dilekçesinde; asıl karara yönelik istinaf talepli dilekçenin 27.07.2020 tarihinde oluşturup tüm harç ve gider avansının yatırıldığını; ancak sehven gönderilmediğini, 29.07.2020 tarihinde durumu fark ederek dilekçeyi gönderdiklerini, 27.07.2020 tarihi itibarıyla tüm harç ve gider avansının ödenmesi ile istinaf etme iradesinin süresinde ortaya konulduğunu ... sürerek İlk Derece Mahkemesi ek kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekiline 13.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf başvuru süresinin 27.07.2020 tarihinde sona erdiği, yasal başvuru süresinin son gününün herhangi bir resmî tatile rastlamadığı, sürenin uzamasını gerektirecek başkaca bir neden olmadığı, davacının yasal başvuru süresi geçtikten sonra 29.07.2020 tarihinde istinaf yoluna başvurduğu, Mahkemenin istinaf başvurusunun süreden reddine dair ek kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesinin asıl kararına yönelik istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 118 inci maddesi, 343 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 345 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, ....08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 208 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararı davacı vekiline 13.07.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı taraf istinaf harçlarını 27.07.2020 tarihinde yatırmış, ancak istinaf dilekçesini 29.07.2020 tarihinde oluşturmuştur.

3. Yukarıda açıklanan 6100 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri ile Yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar istinaf yoluna başvuran davacı taraf istinaf harçlarını 27.07.2020 tarihinde dosyaya yatırmışsa da istinaf yapıldığı tarih istinaf dilekçesinin kaydedildiği tarihtir. UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer alan Evrak İşlem Kütüğü kayıtlarına göre davacının istinaf dilekçesini oluşturduğu tarihin 29.07.2020 tarihi olduğu, dilekçenin kayıt tarihinin de 29.07.2020 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Bu hâlde istinaf dilekçesi iki haftalık istinaf süresi geçtikten sonra sunulmuş olup davacı tarafın yasal süreden sonra sunduğu istinaf dilekçesi dikkate alınamaz.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR