Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/10290 K.2023/11129

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 23.08.2022 tarihli ek kararla istinaf başvurusu süresinde olmadığından Mahkeme kararının istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 12.09.2017-19.05.2020 tarihleri arasında davalı Şirkete ait işyerinde formen (ekip başı) olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, davalı Şirketin davacıyı ve beraberindeki pek çok işçiye baskı ile istifa dilekçesi imzalattığını, gerçekte davacının işten çıkarıldığını, çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, en son ücretinin net 5.600,00-TL olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca hak ettiği fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin imzalı ve ihtirazı kayıt içermeyen bordrolarla ödendiğini, puantaj kayıtları ile bordro kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 23.08.2022 tarihli ek kararla istinaf başvurusu süresinde olmadığından Mahkeme kararının istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; basit yargılama usulüne tâbi olan davalara adli tatilde bakılmayacağını, istinaf başvurusunun son gününün adli tatile denk gelmesi ve istinaf dilekçesinin de henüz süre dolmadan adli tatil içerisinde verilmesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ek kararın hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen asıl kararın davacı vekiline 24.07.2022 tarihinde usulune uygun şekilde tebliğ edildiği, bu karara karşı istinaf başvurusunun ise kanuni süresinden sonra 22.08.2022 tarihinde yapıldığı ve 23.08.2022 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun) gereğince ... mahkemelerinde adli tatil hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ek karara karşı istinaf talebinin 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,