Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/10988 K.2023/9549

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, direnme kararının temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, direnme kararı adı altında verilen kararın ... hüküm olduğu gerekçesiyle ... hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemizce direnme adı altında verilen ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca ... hüküm olduğu gerekçesiyle Dairemize gönderilen Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432 nci maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 200,00 TL olup Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı ... (Banka) vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 14.11.2000-05.....2012 tarihleri arasında çalıştığını, ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, günlük çalışmasının sekiz saat olduğunu, 33,5 güne denk gelen tutarda fazla çalışmasının bulunduğunu, bu nedenle 270 saat fazla çalışma ücreti alacağı olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Banka vekili cevap dilekçesinde; ... sözleşmesi ve insan kaynakları yönetmeliği uyarınca fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde yer aldığını, müvekkilinin talimatı olmaksızın davacının yaptığını iddia ettiği çalışmanın, fazla çalışma olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.02.2014 tarihli ve 2012/114 Esas, 2014/1111 Karar sayılı kararı ile; davacının ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak yıllık 270 saati aşan çalışması bulunmadığından fazla çalışma alacağına hak kazanamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi bakımından davanın kabulüne, fazla çalışma ücreti alacağı talebi bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 16.09.2015 tarihli ve 2014/11888 Esas, 2015/25843 Karar sayılı ilâmı ile; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, tanık beyanları ve dosya içindeki bilirkişi raporuna göre davacının 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasında işyerinde fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı , bu dönemde fazla çalışmanın ücretin içinde olduğuna dair sözleşme ya da sözleşme eki niteliğinde yönetmelik kuralı bulunmadığı ,

davacının bu dönemdeki fazla çalışma ücretinin dava dilekçesindeki talep sınırlaması dikkate alınarak ve uygun oranda indirim yapılarak sonucuna göre hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile fazla çalışma ücreti isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, ayrıca hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı

Mahkemenin 11.02.2016 tarihli ve 2015/1219 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile; her ne kadar bozma kararında davacının 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ilişkin fazla çalışmanın ücretin içinde olduğuna dair sözleşme ya da sözleşme eki niteliğinde yönetmelik kuralı bulunmadığı belirtilmiş ise de, davacının 14.11.2000 tarihinde imzaladığı ... sözleşmesinin 4 üncü maddesinin (b) bendinde fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretinin, ücrete dâhil olduğunun açıkça düzenlendiği, ... sözleşmesinin kesintiye uğramadan feshe kadar devam ettiği, davalı Bankanın, dava dışı ...

Bankası ile birleşmesinden sonra davalı Bankanın çalışanları yönünden önceki hükümlerin geçerliliğini koruduğu, davacının da ... düzenlemeye gerek olmadan çalışmasını sürdürdüğü, bu nedenle fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanamadığı gerekçesiyle bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

C. Gönderme Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 21.04.2016 tarihli ve 2016/12611 Esas, 2016/10120 Karar sayılı ilâmı ile; davacının 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasındaki fazla çalışmaların hesaplanıp sözleşmedeki hüküm uyarınca düşümü yapıldıktan sonra kalan fazla çalışma ücreti alacağına karar verilmesi gerektiği, direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek 2 nci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2021 tarihli ve 2016/9-2721 Esas, 2021/526 Karar sayılı ilâmıyla; direnme olarak verilen karar, ... gerekçeye dayalı, ... hüküm niteliğinde olduğundan verilen bu ... hükmün temyizen incelenmesi görevinin Hukuk Genel Kuruluna değil ... Daireye ait olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ... hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 28.09.2021 tarihli ve 2021/8366 Esas, 2021/13078 Karar sayılı ilâmı ile.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına itibarla ve davacının 270 saat fazla çalışma alacağı bulunduğuna ilişkin beyanı uyarınca taleple bağlı olarak fazla çalışma ücreti alacağının hesaplandığı, dosyaya sunulan 14.11.2000 tarihli sözleşme uyarınca davacının kararlaştırılan ücretine, fazla çalışmaya ilişkin ücretlerin de dâhil olduğu ve fazla çalışmanın ücretin içinde ödendiği anlaşıldığından Dairemiz içtihatlarına göre, aylık ücrete fazla çalışma ücretinin dâhil olduğu durumlarda yılda 270 saati aşan fazla çalışmalar için ücret talep edilebileceği, Mahkemece,

hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasındaki haftalık 9 saatlik fazla çalışma esasına göre davacının 270 saati aşan çalışmaları için fazla çalışma ücreti hesaplanarak davacının 270 saat fazla çalışma alacağı bulunduğuna ilişkin beyanı da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile fazla çalışma ücret alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hak ettiği fazla çalışma ücreti alacağının miktarı konusunda ve bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporunun hükme esas alındığı, her ne kadar davacı vekili tarafından talep arttırım dilekçesi sunulmuş ise de, davanın kısmi dava olarak açıldığı davalı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunduğu davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktar dışında kalan fazla çalışma ücreti alacağının zamanaşımına uğradığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak ikâme edildiğini, dosya kapsamında yer ... tüm beyanlar ve yine davalı tarafından davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasına karşı yapmış olduğu itirazlar değerlendirildiğinde dosya mahiyetinden davanın belirsiz alacak davası olarak ikame edildiğinin anlaşıldığı, Mahkemece davanın kısmi dava olduğu, bu doğrultuda talep artırım dilekçesinin ıslah dilekçesi olarak değerlendirilmesi ve talep atırımıyla talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile kabul edilmeyerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma süresinin tespiti ve buna göre davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ... maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,