Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/1109 K.2023/1638

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi reddi, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 12.11.2014-22.04.2016 tarihleri arasında Rusya'da yapılmakta olan Sen ... Yüksek Hızlı Batı Çevreyolu inşaatı işinde çelik imalat montaj ustabaşısı olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı Şirket arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Şirket tarafından sunulan yabancı dildeki evrak ve davacının banka hesap özetlerindeki açıklamalara göre ücret ödemesi yapan dava dışı Şirket ile davalının adının, adresinin, yetkililerinin kısmen aynı olduğu, aralarında yakın irtibat ve organik bağ bulunduğu, bu durumun tanıklarca da ifade edildiği, davalının husumet itirazının yerinde olmadığı ve işçilik alacaklarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu alacakların net ücret üzerinden hesaplanmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince yapılan mahsup işleminin hatalı olduğunu, ıslah ettikleri miktardan mükerrer olarak tekrar mahsup yapıldığını, işçinin yıllık izinlerinin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir yazılı ispatın bulunmadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini ve davacının haftalık 12 saat fazla çalışması olduğunun kabulü ile hesaplama yapıldığını;

ancak davacı tanığının beyanına göre davacının fazla çalışma alacağının haftalık 19,5 saat üzerinden hesaplanmasının gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve dava ve ıslah ile istinaf yoluna başvuru dilekçeleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının işvereninin müvekkili Şirket değil, müvekkili Şirketten ayrı bir tüzel kişiliği olan ... ... IC İçtaş ... İnşaat AŞ olduğunu, bu kapsamda davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile yurt dışı ... sözleşmesi imzalayan, davacıya ödemelerde bulunan ve davalının husumet itirazına konu dava dışı ... ...-IC İçtaş ...

İnşaat AŞ nin davalı Şirketten ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu ve dava dışı Şirketin işçilik alacaklarına karşı tüzel kişilik perdesinin arkasına sığınmak amacıyla kurulmadığı, davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken söz konusu iki Şirket arasında organik bağ bulunduğunun ve dava konusu alacaklardan davalı Şirketin sorumluluğu bulunduğunun kabul edilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı Şirket ile dava dışı Şirketin fiilen davacıyı birlikte istihdam ettiklerini, Şirketlerin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, yöneticilerinin aynı olduğunu, sadece Şirketlerin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunması ve faaliyet konuları aynı olsa bile farklı şantiyeleri yapmak için kurulmuş olmaları gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının yurt dışında geçen çalışmalarından davalı Şirketin sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,