Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/11824 K.2023/12194

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz temyiz edilmiş ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 23.02.2023 tarihli ve 2022/18741 Esas, 2023/3062 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; davalının davacıya 3.000,00 TL borcu kaldığını, bu hususun dosyaya sunulan Whatsapp görüşmeleri ile davacının beyan ve kabulünde olduğunu, Whatsapp mesajlarının yazılı delil olduğunu, davacının Şirket yetkilisi ile yaptığı bu görüşmeleri duruşmada da kabul ettiğini, Whatsapp kayıtlarının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile ileri sürülmesinin savunmanın genişletilmesi mahiyetinde olmadığını belirterek, onama kararı ortadan kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.