Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/13735 K.2023/19088

Taraflar arasındaki muvazaanın tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2013/362 Esas, 2013/182 Karar sayılı kararıyla; 408 işçiye karşı tek bir dava dilekçesi ile açılan davada, dilekçenin tek bir işçiye hasredilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2013 tarihli ve 2013/15679 Esas, 2013/15328 Karar sayılı ilâmıyla; davaların tefrikine karar verilebilir ise de dava dilekçesinin tek davacıya hasredilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalar tefrik edilerek, 15.02.2018 tarihli ve 2015/430 Esas, 2018/59 Karar sayılı karar ile; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/1141 Esas, 2021/325 Karar sayılı ilâmıyla; muvazaa tespit davası açıldığı tarihte yürürlükte olan hizmet alım sözleşmesi sona erdikten sonraki döneme ilişkin muvazaa olgusu tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen dava yönünden kısmen kabul kararı verilmiş iş bu karar, asıl ve birleşen dava yönünden davalı vekilince temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince "...evveliyatı Yargıtay incelemesine tabi tutulmuş ise Yargıtay nezdinde temyize tabi, aksi halde aynı süre içinde İstinaf yoluna başvurulabileceğine," açıklaması ile hüküm tesis edilmiş ve davalı tarafça temyiz başvurusunda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten önce Yargıtayın bozma kararının içeriği ve bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilerek kaldırma kararı verilmiş olması dikkate alındığında;

temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf yoluna başvuru dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ve Dairemiz uygulamasına göre istinaf incelemesi yapılmadan Dairemizce temyiz incelemesi yapılamayacağı anlaşılmakla, istinaf incelemesi yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.