Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/13841 K.2023/20011

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlıkta teknik eleman olarak çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlığın üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikasının 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihleri arasında geçerli işletme toplu iş sözleşmeleri imzaladığını, sözleşmelerin 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında iş güçlüğü, iş riski ve özel hizmet zammının düzenlendiğini, buna göre, davacıya emsali memura ödenen hizmet zammının ödenmesi gerekirken,

teknik olmayan personele ödenen hizmet zammının ödendiğini, bu uygulamanın doğru olmadığının emsal mahkeme kararları ile belirlendiğini iddia ederek hizmet zammı fark alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalmadığını, buna göre bir memurun teknik hizmetler sınıfını teşkil edebilmesi için mesleği ile ilgili görevi fiilen ifa etmesi yanında en az orta derecede mesleki eğitim görmesi şartının arandığını, davacı bu koşulları sağlamadığından toplu iş sözleşmesinin anılan maddesine göre ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle talep edilebilecek hizmet zammı alacağı farkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/344 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/1220 Esas, 2021/1358 Karar sayılı kararı ile; davacının toplu iş sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36 ncı maddesine göre talepte bulunduğu, davacının öncesinde ikame ettiği davanın Yargıtay tarafından onanmasıyla davacının teknik personel vasfının sabit hâle geldiği, onanarak kesinleşen dava dosyasında 31.12.2014 tarihine kadar hesaplama yapılmakla eldeki dosyada da yapılan hesaplamanın 01.01.2015-14.07.2019 tarihleri arasını içerdiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 14.10.2021 tarihli ve 2021/9291 Esas, 2021/14382 Karar sayılı ilâmı ile; özellikle emsal memur hususunda eksik araştırmayla hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin hak kaybına uğradığını, davacının teknik personel olarak görev yaptığını, işçilerin fiilen bu işi yapmalarının yeterli olduğunu, emsal dosyalara aykırı karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. 2. Davalı vekili; davacı gerekli şartları sağlamadığından davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihlerini kapsayan işletme toplu iş sözleşmelerinin 36 ncı maddesi uyarınca hizmet zammı alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR