Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/14441 K.2023/15869

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 12.....2013-25.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, son görev yerinin Silivri Şubesi olduğunu, burada kitle bankacılığı müşteri ilişkileri bölümünde emir ve talimat altında çalıştığını, çalışma saatlerinin kayıtlarda 09.00-18.00 saatleri arasında olmasına rağmen hiçbir zaman saat 18.00'de işten ayrılamadığını, işten en erken saat 20.00'de çıkabildiğini, çalışmaların çoğu zaman saat 20.30'a kadar sürdüğünü, ara dinlenmelerin usule uygun şekilde kullandırılmadığını, ayda iki cumartesi günü, 10.00-15.00 saatleri arası fazla çalışma yaptığını, ancak fazla çalışmaları karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 12.....2013-25.09.2014 tarihleri arasında müvekkili işyerinde çalıştığını, son brüt ücretinin 4.687,00 TL olduğunu, davacı ile yapılan ... sözleşmesinin 7 nci maddesi gereği, yılda 270 saate kadar yapılan fazla çalışmaların davacı işçinin temel ücretine dâhil olduğunu, davacının bankaya ödenen ücretleri itiraz etmeden tahsil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2016 tarihli ve 2014/756 Esas, 2016/275 Karar sayılı kararıyla; işyeri ve Kurum kayıtları, banka kayıtları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve taraflarca sunulan belgelerin dosyada mevcut olduğu, ek bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle 34.435,22 TL net fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin ....10.2020 tarihli ve 2016/25450 Esas, 2020/10664 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının tanıklar ile birlikte çalıştığı süreler esas alınarak, haftanın 5 günü günde 10 saat çalıştığı, ayrıca ayda 2 haftada cumartesi günleri yarım saatlik yemek ve dinlenme molası hâriç günlük 4,5 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği, haftalık fazla çalışma sürelerinden ücrete dâhil olduğu kabul edilen fazla çalışma süreleri de düşülerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı, Yargıtay bozma ilâmı ve usulî kazanılmış hak ilkesi göz önünde bulundurularak yapılan değerlendirmede, davacının fazla çalışma alacağının davacı ile birlikte çalışan davacı tanığının çalışma süresi, zamanaşımı ve ücrete yılda 270 saate kadar olan fazla çalışmaların dâhil olduğu dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gerekçesiyle ikinci ek bilirkişi raporu doğrultusunda net 2.737,59 TL fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; tanık İ.Ş'nin dosyada bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarından da görüleceği üzere 01.10.2008-17.04.2014 tarihleri arasında davalı Banka nezdinde müvekkili ile aynı şubede çalıştığını, talimat Mahkemesince dinlenirken sehven "2008 yılına kadar aynı şubede çalıştığı" şeklinde beyanda bulunduğunu, 15.....2022 tarihinde Silivri Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçe ile de işbu durumu açıkça belirttiğini, durumun açıklığa kavuşması için SGK'ya müzekkere yazılması gerektiğini, tanık beyanının hizmet süresine aykırı şekilde karara dayanak alındığını,

kaldı ki davalı vekilinin bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinde davacı tanıklarının hizmet sürelerine itiraz etmediğini, hayatın olağan akışına göre kişinin çalıştığı süreyi, yazılı kayıt olmadan tam olarak hatırlayamayacağını, ... sözleşmesinde yer alan fazla çalışma ücretinin temel ücrete dâhil olduğu yönündeki hükmün geçersiz olduğunu, zira davacının ücretinin asgari ücrete yakın olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili katılma yolu ile temyiz başvurusunda; davacının ücretinin asgari ücrete oranlama yapılarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışma ücretinin ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerektiğini, bu durumda işçinin son ücretinin bilinmesinin yeterli olmadığını, davacı ücret bordroları dosyada bulunmamasına rağmen son ücretin asgari ücrete oranlanmasıyla yerleşik içtihatlara aykırı olarak hesaplama yapıldığını, davacının izinli ve mazeretli olduğu günler ile ... bayram ve genel tatil günleri dışlanmadan hesaplama yapıldığını,

... sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin işçinin aylık ücretine dâhil olduğu kararlaştırılmasına rağmen bu hususun gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, yazılı delil karşısında tanık anlatımına itibar edilemeyeceğini, tanığın müvekkili Banka aleyhine açtığı dava bulunması nedeniyle beyanına itibar edilemeyeceğini, hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma alacağının hesaplanma yöntemi ile tanık beyanlarına itibar edilmesi gereken çalışma döneminin belirlenmesi ve hükmedilen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,