Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/2128 K.2023/7162

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı Bölge Adliye Mahkemesince 17.09.2020 tarihli ve 2017/3563 Esas, 2020/951 Karar sayılı karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kesinleşen mahkeme kararı ile 01.03.2000 tarihinden itibaren davalı işverenin işçisi sayılmasına karar verildiğini, bunun üzerine davacının 2010 yılı Nisan ayında işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine taraf Sendikaya üye olarak toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya başladığını ancak ücretinin hatalı tespit edildiğini ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu, davacının 01.03.2000 tarihinden itibaren davalı ... işçisi sayılmasına karar verilmesine rağmen ücretinin emsal işçilerden farklı olmasının sebebinin emsal işçilerin sendika üyeliği olduğunu, davacının ... işe girmiş gibi bir işleme tâbi tutulmadığını, herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının pozisyonu, çalışma ve Sendikaya üyelik tarihine göre emsal işçinin F.A. olduğu, F.A'ya ait ücret bordroları ve davacıya yapılan ödemeler dikkate alındığında davacının fark ücret talebinde haklı olduğu, davacıya emsal işçi ile aynı düzeyde ücretin ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin ücret farkı alacağı talebi konusunda yapılması gereken hesaplamalarda F.A. isimli işçinin emsal işçi olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, F.A. isimli işçi baz alınarak daha önce de hesaplama yapıldığını, kabul edilen hesaplama ile önce yapılan hesaplama arasında 13.003,14 TL fark olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesindeki haklardan yararlanması için sendikalı olması gerektiğini, davacı işçinin taleplerinin haksız olduğunu, davacının taban ücretinin belirlenmesinin toplu ... sözleşmesine uygun olduğunu ve birikmiş ücret fark alacağı bulunmadığını, davacının verdiği ibranamenin dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde dava dışı alt işverenler nezdinde 01.03.2000 tarihinden itibaren işçi olarak çalıştığı, Yalova ...

Mahkemesinin kesinleşen kararı ile davalı ile hizmet alımı yaptığı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğu ve davacının davalı Belediyenin işçisi olduğunun tespitine karar verildiği, davacının sendika üyeliğinin işverene 14.04.2010 tarihinde bildirildiği, dosya kapsamı ve delillere göre F.A. isimli işçinin davacıya emsal alınabileceği, işverenin esaslı nedenler olmadıkça işçiler arasında farklı işlem yapamayacağı gözetilerek F.A. isimli işçiye yapılan işlemlerin esas alınmasının kanuna uygun olacağı, 10.05.2017 tarihli bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu, istinaf konusu ibranamenin çalışırken alındığı,

bu ibranamede miktar olarak yer almayan alacakların ibraname ile sona erdiğinin kabul edilemeyeceği, ibranameden etkilenmeksizin hesaplama yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçe gösterilerek davalının istinaf başvurusunun esastan reddi, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı işçinin taleplerinin haksız olduğunu, davacının ücret farkı alacağı bulunmadığını, davacının verdiği ibranamenin dikkate alınması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fark ücret alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 420 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,