Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/21403 K.2024/3794

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.09.1999 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çeşitli departmanlarda çalıştığını, Risk Analitiği, Teknoloji ve İnnovasyon Müdürlüğündeki direktör görevinden kendi isteğiyle 31.08.2019 tarihinde ayrıldığını, müvekkiline kullanmadığı yıllık ücretli izin alacağı için 260.831,00 TL tutarında ödemenin yapıldığını, müvekkilinin son ücretinin 2019/Ağustos ayı ücret ödemesinden görüleceği üzere net 45.258,58 TL olduğunu, bu son çıplak ücret üzerinden hesaplanan izin ücreti alacağının müvekkiline ödenen miktardan fazla olduğunun aşikar olduğunu, müvekkilinin yaklaşık 500.000,00 TL yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu ileri sürerek yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bordroları incelendiğinde; ücretiyle birlikte yan haklar ve yönetim ödeneği ödendiğini, davacının yönetim ödenekleri dâhil olacak şekilde hesaplanan tutar üzerinden yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması gerektiğini iddia ettiğini, davacı taraf ile özünde ihtilafa düşülen hususun, yıllık ücretli izin alacağı hesaplanırken hesaplamada yönetimsel ödeneklerin dâhil edilip edilmeyeceği olduğunu, davacı tarafça Ağustos ayında 45.258,58 TL net ücret tutarının bahse konu edildiğini, ücret bordrosundan anlaşılacağı üzere, davacıya ödenen tutarın çıplak ücret üzerinden hesaplanan bir tutar olmadığını,

bu tutar üzerinden hesaplanmasının mümkün olmadığını, davacının işten ayrılışı sırasında 335 gün bakiye izin alacağının bulunduğunu, tüm yıllık ücretli izin alacaklarının kendisine fazlasıyla ödendiğini, davacının yıllık ücretli izin alacağının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ibraz edilen 2019/Ağustos ayı ücret bordrosunda, davacının çıplak (asıl) brüt ücretinin 39.466,31 TL olduğu, ücret bordrosunda çıplak ücret dışında görünen; “İkramiye, Görev Tazminatı, Sağlık Sigortası ve Şahıs Sigortası vb.” ücretler ek ödemeler olup yıllık ücretli izin alacağının hesabında dikkate alınmayacağı, davacının brüt ücretinin 39.466,31 TL olduğu kabul edildiğinde bakiye yıllık izin ücret alacağının bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının izinlerini çalışmak yerine zamanında kullanmış olsaydı işverenin davacıya aynı ücreti ödemeye devam edeceğini, işyerinin çalışma düzeni sebebiyle davacının izin kullanamamasının cezalandırılmaya dönüşmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının temel ücreti 45.258,00 TL olup hesabına ücret dışında bir açıklama ile para yatırılmadığını, banka tarafından her ay davacının ücret hesabına "maaş" adı altında ödenen tutarın hesap hareketlerinde açıkça belli olduğunu, bu nedenle de kararı istinaf ettiklerini, işbu davaya emsal olabilecek nitelikte davalı Bankayla aynı konuya ilişkin ...

27. ... Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2017/68 Esas, 2018/343 Karar ... dosyasından alınan bilirkişi raporunun yargılama sürecinde dosyaya sunulduğunu, emsal kararda ve raporda, davalı ... tarafından yapılan ödemenin aynı şekilde eksik yapıldığının tespit edildiğini, 4857 ... ... Kanunu'nun (4857 ...

Kanun) 59 uncu maddesi gereği işçinin kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücretin son ücret üzerinden ödeneceğinin hükme bağlandığını, bu tutarın bordroda belirtilen kesintilerden sonra davacıya her ay ödenen ücret olduğunu, Banka tarafından her ay davacının ücret hesabına "maaş" adı altında ödenen tutar hesap hareketlerinde açıkça belli iken bilirkişinin, bu miktarların tazminat ve ikramiye olduğu gerekçesiyle haksız şekilde hesaplama yaptığını,

bu nedenle rapordaki hesaplamaya esas alınan brüt ücretin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine, kararın dayandığı deliller, delillerin takdiri ve karar gerekçesine göre istinaf başvuru nedenleriyle sınırlı olarak ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda, yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde istinaf başvuru sebeplerini tekrar etme istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yıllık izin alacağının hesaplanmasına esas ücretin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi,

2. 4857 ... Kanun'un 50, 53, 57 ve 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir..

2. 4857 ... Kanun'un 59 uncu maddesinde, ... sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.

3. 4857 ... Kanun'un 57 nci maddesinde, işverenin yıllık ücretli iznini kullanan işçiye, yıllık izin dönemine ait ücretini işçinin izne başlamasından önce peşin ödemek veya avans vermek zorunda olduğu, bu ücretin hesabında 50 nci madde hükmü uygulanacağı belirtilmiş; 50 nci maddede ise fazla çalışma karşılığı olarak alınan ücretler, primler, işyerinin temelli işçisi olarak normal çalışma saatleri dışında hazırlama, tamamlama, temizleme işlerinde çalışan işçilerin bu işler için aldıkları ücretler ve sosyal yardımların hesaba katılmayacağı düzenlenmiştir.

4. Davacının 2019 yılı Temmuz ve Ağustos ayı bordrolarında aylık ücretinin net 36.497,00 TL olduğu tespit edildiğinden, taraflar arasında süresi uyuşmazlık konusu olmayan bakiye 355 gün yıllık izin ücretinin bu ücrete göre hesaplanarak ödemenin mahsubu ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken davacının çıplak brüt ücretinin aylık 39.466,31 TL olduğu, işverence yapılan ödemenin bu miktara göre yapıldığı ve fark alacağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,