Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/2888 K.2023/3183

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.09.2007-....02.2014 tarihleri arasında davalı Bankanın Karasu şubesinde çalıştığını, 24.01.2014 tarihinde görev yerinin Arifiye şubesine atanmak sureti ile değiştirildiğinde 27.01.2014 tarihinde yeni işyerinde göreve başlayan davacının bu kez 31.01.2014 tarihinde Erenler şubesine atandığının bildirildiğini, ... şartlarında esaslı değişiklik anlamına gelen bu görev yeri değişikliğinin kabul edilmediğinin e-posta yoluyla Bölge Koordinatörlüğüne bildirildiğini, davalı Banka tarafından davacıya kabul etmediği takdirde ... sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini;

ancak talebine rağmen davacıya yazılı bildirim yapılmadığını, 04.02.2014 tarihinde Karasu şubesine giden davacının dışarı atılacağı belirtilerek sisteme girişinin engellendiğini, davalı tarafından ... sözleşmesinin bu şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının istifa etmek sureti ile ....02.2014 tarihinde gönderdiği ihtarname ile ... sözleşmesini sonlandırdığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, aksine davacının ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini, davacının işyerinde fazla çalışma yapmasına ilişkin görevlendirme talimatının bulunması gerektiğini, banka kayıtlarında böyle bir görevlendirme talimatına ulaşılamadığını, personelin kendi insitiyatifi ile ve yöneticilerinin bilgi ve onayı olmaksızın fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını, davacının talimat dışında fazla çalışma yapması karşılığında fazla çalışma ücreti talebinde bulunamayacağını,

tüm çalışma dönemi boyunca ücretlerini itirazsız aldığını, ayrıldığı tarih itibarıyla kullanmadığı 18 günlük izinleri karşılığında 28.02.2014 tarihinde kendisine 1.685,67 TL ödeme yapıldığını, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.02.2016 tarihli ve 2014/213 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile; davacının ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulü gerektiği, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti taleplerinin ise reddi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 07.10.2020 tarihli ve 2016/21070 Esas, 2020/10874 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafın tüm davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Mahkemece davalı tarafından belli sayfaların sunulduğu İşyeri Yönetmeliği'ndeki “personelin aylık ücretleri yasal fazla çalışma sürelerini de kapsayacak şekilde belirlenmiştir” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak davacının fazla çalışma ücreti talebinin, yıllık 270 saatin altında kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de dosyaya getirtilen İşyeri Yönetmeliği'nin 2010 tarihli olduğu, davacının ... sözleşmesinin ise 30.04.2008 tarihli olduğu,

buna göre söz konusu Yönetmelik'in taraflardan sorularak ve ilgili madde hükmünün yürürlük tarihi esas alınarak dikkate alınması gerektiği, işe giriş tarihi ile Yönetmelik'in yürürlük tarihi arasındaki dönem bakımından varsa fazla çalışma ücretinin ayrıca değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kıdem tazminatının kabulüne, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, hesaplanan fazla çalışma ücreti talebinin zamanaşımına uğraması nedeniyle bu talebin de reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından eylemli olarak feshedilmesine rağmen ihbar tazminatı talebinin reddinin hatalı olduğunu, fazla çalışma ücreti yönünden açılmış bir dava bulunmasına rağmen zamanaşımı gerekçesiyle reddinin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu alacakların dava açılırken belirlenmesi mümkün olmadığından zamanaşımının ıslah tarihinden geriye bakılarak değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava tarihi itibarıyla zamanaşımının kesildiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacı istifa ederek işten ayrıldığından kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının ispat ve hesabı ile bu alacak kaleminin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesinin sekizinci fıkrası ile 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,