Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/3911 K.2023/3826

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın; davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.01.2022 tarihli ve 2021/12570 Esas, 2022/1017 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

25.01.2022 tarihli ve 2021/12570 Esas, 2022/1017 Karar sayılı bozma kararına İlk Derece Mahkemesince, 28.02.2006 tarihli belge içeriğinde işverence çalışma koşullarında değişiklik yapılacağının ifade edilmediği, elle yazılıp doldurulan sosyal haklarla ilgili rakamın o yıl için işçiyi bağlaması gerektiği, emsal işçinin dosyasında fark ücret alacağı ve fark kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği gerekçe gösterilerek direnme karar verilmiş ise de direnme kararında atıf yapılan Dairemiz bozma kararına konu dava dosyasında;

emsal işçinin çalışma koşullarındaki değişikliği kabul ettiğine dair yazılı rızasının bulunmadığı sabittir.

28.02.2006 tarihli belge içeriği incelendiğinde ücret miktarının ve sosyal yardımların hangi miktar üzerinden ödeneceğinin tespit edildiği, yeni çalışma şartlarına ilişkin olarak teklifin bulunduğu ve çalışma koşullarında değişiklik içerdiği değerlendirilmiş olup Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.