Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/4124 K.2023/4860

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2000 yılı Temmuz ayında davalı Şirketin asıl sahibi İ.B. ile o zamanlar birlikte çalışan K.E.’nin birlikte çalıştırdıkları Isparta ... Sağlık Ltd.

Şti. ve Şofpet Şirketleri nezdinde faaliyet gösteren otobüs firmalarında şoför olarak çalışmaya başladığını, daha sonra ortaklık yapan Şirket sahiplerinin ayrışmaya gittiklerini ve davalı Şirketi kurduklarını, müvekkilinin de 2004 yılı Temmuz ayı itibarıyla bu Şirket ismi ile faaliyet gösteren otobüslerde çalışmaya devam ettiğini, sonuç itibarıyla çalıştığı işyerinin değişmediğini, adı geçen kişilerin şirketlerinde aynı işinde devam ettiğini, bu şekilde 12 yıl süre ile şoförlük yaptığını, ... sözleşmesinin 2012 yılı Eylül ayı itibarıyla haklı neden olmaksızın feshedildiğini,

asgari ücret ile çalışan davacıya çıktığı yol mesafesine göre ayrıca yol ücreti ödendiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, ikramiye alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücretleri ile yol ve yemek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 12.07.2004-23.12.2004, 23.12.2004-19.04.2005, 20.05.2005-18.02.2008, 03.07.2008-23.07.2010, 04.02.2011-19.08.2012 ve son olarak ....04.2013-29.05.2013 tarihleri arasında belirsiz süreli ... sözleşmeleri ile işe başlayıp işten ayrıldığını, bu tarihler dışında çalışması olmadığını, ... Sağlık Ltd. Şti.’nin K.E.'ye ait olduğunu ve bu Şirkete ait otobüslerin Isparta Otogarında ... ... Firmasının logosu ile çalıştıklarını, Isparta ...

Turizm Ltd. Şti. hissedarlarının, ... Sağlık Ltd. Şti.'nde hisseleri, otobüsleri bulunmadığını, Şofpet Şirketinin ise isimlerini bilmedikleri kişilere ait olduğunu, davalı Şirket hissedarlarının bu Şirkette de hisseleri, otobüsleri bulunmadığını, Isparta ... Turizm Ltd.

Şti.'nin ise 04.11.1994 tarihinde İ.B., İ.Y.B. ve K.E. tarafından kurulduğunu, K.E.'nin 2004 yılı Haziran ayında hissesini N.B.'ye devrederek ortaklıktan ayrıldığını ve davacının davalı Şirkette K.E.'nin ortaklıktan ayrıldığı tarihten sonra 12.07.2004 tarihinde işe başladığını, davacının aynı tarihler arasında davalı Şirket dışında birden fazla firmada çalıştığını ve bu çalışmalarından da davalı Şirketi sorumlu tutma çabasında olduğunu, ... sözleşmesinin davalı Şirket tarafından değil davacının kendisi tarafından istifası suretiyle sona erdiğini, 19.08.2012 tarihinde başka firmalarda çalışmak amacıyla işten ayrıldığını,

bir daha işe gelmediğini, kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin yerinde olmadığını, davalı Şirkette fazla çalışma yapılmadığını, ... ... ve genel tatil günlerinde işlerin yoğun olduğu zamanlarda çalışıldığını, karşılığının bordrolarda gösterilerek ödendiğini, davalı Şirkette şoförlere ikramiye, yol ve yemek ücreti gibi ödemeler yapılmadığını, şoförlerin yemeklerini mola verdikleri yerlerde yediklerini ve bedelinin davalı Şirket tarafından ödendiğini, alacakların zamanaşmına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2014/485 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile davacının 12.11.2000-13.08.2010 ve 21.10.2010-01.09.2012 tarihleri arasında hizmetinin bulunduğu, bu dönemde 13.11.2000-25.....2004 ve 01.03.2008-31.05.2008 tarihleri arasında 3 yıl, 10 ay, 16 ... süreyle dava dışı Isparta ... Ltd.

Şti.’de çalıştığı, 14.08.2010-20.10.2010 tarihleri arasında 2 ay 7 ... süre ile organik bağ tespit edilmeyen dava dışı Isparta Şoförler Petrolde çalıştığı, dava dışı Isparta ... Ltd.

Şti.’nin ortağı K.E.'nin aynı zamanda davalı ....'ne de ortak olduğu ve davalı Şirketin 04.11.1994 yılında İ.Y.B., İ.B. ve K.E. tarafından kurulduğu ve ticaret siciline 04.11.1994 yılında kaydedildiği, bilahare K.E.'nin hisse devri yaptığı tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davalı Şirketin 13.11.2000-18.02.2008 tarihleri arası 2503 ..., 03.07.2008-23.07.2010 tarihleri arası 742 ... ve 04.02.2011-19.08.2014 tarihleri arası 554 ... itibarıyla davacıya karşı sorumlu olduğu,

ücret geliri ile yaşamını idame ettiren ve 12 yıla yakın hizmeti bulunan işçinin, haklı bir neden olmaksızın işçilikten ... hak ve çıkarlarını göz ardı ederek kendiliğinden işi terk etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ... sözleşmesinin ihbar ve kıdem tazminatı ödemesi gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 27.02.2020 tarihli ve 2017/14692 Esas, 2020/3265 Karar sayılı ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş; dava dilekçesinde asgari ücrete ek olarak gidilen yola göre ücret ödendiği ve her iki ücret toplamının aylık olarak 1.500,00-1.800,00 TL arasında olduğu belirtilerek davaya konu işçilik alacaklarının talep edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2.000,00 TL net ücret üzerinden işçilik alacaklarının hesaplandığı,

dava dilekçesindeki açıklama ile bağlı kalınarak aylık net ortalama 1.650,00 TL ücret esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinde öngörülen taleple bağlılık kuralına aykırı olarak net 2.000,00 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacaklarının kabulü, ikramiye alacağı, ... ... ve genel tatil ile hafta tatili ücreti, yol parası ve yemek ücreti alacaklarının reddi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının davalı işyerinden istifa ederek ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, hizmet süresinin hatalı tespit edildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak yasal süreler doğrultusunda çalıştığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının son ücret miktarının tespiti ile dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası , 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu2nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,