Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/443 K.2023/1282

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.11.2014

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili işçinin ... sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının asgari ücret ile çalıştığını, yapılan işin mevsimlik ... olduğunu, davacının devamsızlığı nedeniyle ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.....2016 tarihli ve 2014/1672 Esas, 2016/907 Karar sayılı kararı ile davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, tanık beyanları ve işyerinin ve işin fazla çalışmaya müsait olması durumu da göz önünde tutulduğunda davacının haftalık toplam 17,5 saat fazla çalışma yaptığını, davacının 90 gün yıllık izin ücretine hak kazandığı, tanık beyanlarından davacının dinî bayramlarda çalışmadığı resmî tatil günlerinde ve hafta tatilinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.03.2020 tarihli ve 2017/29108 Esas, 2020/5109 Karar sayılı kararıyla davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davacı ve davalı tanıklarının beyanları ile dosya kapsamına göre davacının, işletmenin genel sorumlusu ve işveren vekili olarak yüksek ücretle üst düzey yönetici olduğu, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği, bu itibarla üst düzey yönetici olan davacının fazla çalışma ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca davacı asıl çağrılarak yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda beyanının alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.09.2020 tarihli ve 2020/194 Esas, 2020/439 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamada davacı asılın yıllık izin konusunda somutlaştırma yükümlülüğü göz önüne alınarak beyanının alındığı, bozma ilâmında fazla çalışma alacağı yönünden yapılan değerlendirmenin de dikkate alındığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.09.2021 tarihli ve2021/5830 Esas, 2021/12466 Karar sayılı kararıyla Mahkemece 08.09.2020 tarihli celsede taraf vekillerinin yüzüne karşı verilen kısa kararda fazlaya ilişkin istem yönünden davanın reddine karar verilerek fazla çalışma alacağının reddine yönelik hüküm kurulmuşken, gerekçeli kararda 29.179,47 TL net fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, bu hâliyle Mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratıldığı gerekçesi ile sair yönler incelenmeksizin kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, yıllık izin alacağı bakımından davacının beyanına göre hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğununu, üst düzey çalışan konumunda kabul edilen işçinin yıllık izinlerini de kullanacağının açık olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.