Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/501 K.2023/3639

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin katılma yoluyla istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının 2011 yılının Temmuz ayından 19.04.2017 tarihine kadar güvenlik amiri olarak davalıya ait işyerinde çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, müvekkilinin işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının güvenlik müdürü olarak çalıştığını, davacının üst düzey yönetici olduğunu, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, fazla çalışma yapması, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatillerde çalışması hâlinde ücretinin ödendiğini, davacının ücretine fazla çalışmaların da dâhil olduğunun ... sözleşmesi ile kararlaştırıldığını, davacının ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tüm bordroları imzaladığını ve banka aracılığıyla yapılan ödemeleri de itiraz olmaksızın kabul ettiğini, ayrıca davacının davalı Şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait işyerinde 20.07.2011-19.04.2017 tarihleri arasında çalıştığı, dosya kapsamında yer alan ibranamelerin 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 420 nci maddesindeki şartları taşımadığından geçersiz olduğu, davacı tarafça, tanık beyanları ile ayda iki hafta 24 saat, iki hafta 28 saat fazla çalışma yapıldığının, yılda iki defa fuar dönemlerinde haftalık 45,5 saat fazla çalışma yapıldığının, ayda iki hafta tatili ile tüm bayram ve resmî tatillerde çalışmaya devam edildiğinin ispatlandığı; ancak söz konusu çalışmaların karşılığının ödendiğinin davalı tarafça ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kabul edilen çalışma şartlarının hayatın olağan akışına aykırı ve abartılı olduğunu, tanık anlatımlarının ezbere dayandığını, tanıkların farklı birimlerde çalışmaları sebebiyle davacının çalışmalarına ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıklarını, davacının üst düzey yönetici olduğunu, bu sebeple puantaj kaydının da bulunmadığını, tahakkuk bulunan imzalı ücret bordroları dikkate alınmadan karar verildiğini, davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin ve yargılama giderinin kabul-ret oranına göre belirlenmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; işçilik alacaklarından yapılan indirim oranının çok yüksek olduğunu, hakkın özünü zedeleyecek nitelikte bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf nedenleri ile sınırlı yapılan inceleme sebebiyle alacak kalemlerinden yapılan %30 indirimin dosya kapsamına uygun olması sebebiyle davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı;

her ne kadar davalı tarafça hakkında puantaj kaydı düzenlenen davacının üst düzey yönetici olduğu ispatlanamamış ise de tanıkların görgüye dayalı olmayan beyanlarının bulunduğu dönemler dışlanmak suretiyle yeniden hesaplama yapılmak üzere kapsama alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının haftalık 24 saat fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, dinî bayramlar ve 29 Ekim hariç genel tatillerde çalıştığı,

01.07.2015 tarihinden itibaren 270 saat fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu hususlarının kabulü gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının üst düzey yönetici olması sebebiyle fazla çalışma ücretine hak kazanmayacağını, davacının tüm ödemeleri ihtirazı kayıt bildirmeksizin aldığını, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil günleri için yapılan hesaplamaları kabul etmediklerini, davacı tanıklarının çalışma koşullarına ilişkin görgüye dayalı bilgiye sahip olmadıklarını, Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda açık hesaplama hatası bulunduğunu, fazla çalışma hesabında aynı dönem için kapsamda yer alan iki farklı raporda farklı sonuç çıktığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının üst düzey yönetici konumunda olup olmadığı ile dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 46 ve 47 nci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,