Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/8690 K.2023/7898

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre Dairemizce yapılan inceleme sonucunda bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan incelemede Mahkemece verilen direnme kararın karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere bozulmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 16.06.2006- 22.02.2012 tarihleri arasında muhabir olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, ücretinin net 1.290,00 TL olduğunu, 18.00-06.00 saatleri arasında çalışması gerekirken günde 14-16 saat aralığında çalıştığını ancak fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, gece çalışmasını gerektiren hâllerde hafta tatili 2 ... olmasına rağmen sadece pazar günleri izin kullandırıldığını, ulusal ... ve genel tatillerde de çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti ve %5 fazlası, ödenmeyen ücretleri ve %5 fazlası, ulusal ... ve genel tatil ile %5 fazlası alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının en son ücretinin net 1.180,00 TL olduğunu, çalışma saatlerinin 09.00-18.00 arasında olduğunu, 1 saat öğle yemeği arası verildiğini, bu çalışma saatlerinin çalışanlar için istisnasız olarak uygulanmakla beraber gazeteciler için değişkenlik gösterdiğini, bununla birlikte kanunda öngörülen saatlerin üzerinde fazla çalışma yapılmış ise karşılığının ödendiğini, davacının magazin servisinde çalıştığını, bu bölümde çalışanların istihbarat,

spor servisi çalışanları gibi gündemi takip etmeleri gerekmediğinden ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, son dakika haberleri gibi ani gündem değişiklikleri davacının çalışma düzenini etkilemediğinden tatil günlerinde de çalışmasının gerekmediğini, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.12.2014 tarihli ve 2013/87 Esas, 2014/511 Karar sayılı kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 16.06.2006-22.02.2012 tarihleri arasında muhabir olarak çalıştığı, en son ücretinin net 1.180,00 TL olduğu, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.01.2018 tarihli ve 2015/7173 Esas, 2018/1009 Karar sayılı kararı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra 21 ... madde uyarınca kullandırılmayan yıllık izin alacağının 29 uncu madde uygulanmadan hesaplanması gerektiği, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğunun kararlaştırılması nedeniyle günlük 2 saat, haftalık 10 saat fazla çalışmanın bulunduğu, davacının günlük 3 saati aşan çalışmasının bulunmaması nedeniyle fazla çalışma alacağı ile %5 fazlalığına hak kazanamayacağı gerekçesiyle oy çokluğu ile bozulmuştur.

B. Direnme Kararı

Mahkemenin 25.05.2018 tarihli ve 2018/62 Esas, 2018/288 Karar sayılı kararı ile; bozma kararının fazla çalışma alacağına yönelik bendi dışındaki bentlerine uyulmasına karar verildikten sonra, davacının 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun (5953 sayılı Kanun) kapsamında çalıştığı da dikkate alındığında 14.06.2006 tarihli iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücrete yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücretinin de dâhil olduğuna ilişkin hükmün geçerli olmadığı,

5953 sayılı Kanun'da fazla çalışma bakımından yıllık bir sınırlama bulunmasa da Kanun’un ek 1 ... maddesinde 3 saatlik bir sınırlama olduğu, buna göre ise işçinin her ... 3 saat fazla çalışma yapması karşılığının ücretin içinde olduğunun kabulünün yılda 1.095 saat gibi bir çalışmayı kapsadığı, bunun da kanunun amacına ve işçiyi koruyan ilkelere ayrı olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

C. Gönderme Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2018/9976 Esas, 2018/22324 Karar sayılı kararıyla; bozma kararının usul ve kanuna uygun olup direnmenin yerinde olmadığının değerlendirilmesi ile temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2021 tarihli ve 2019/9-8 Esas, 2021/1720 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında düzenlenen 14.06.2006 tarihli iş sözleşmesi gereğince aylık ücretin içinde olduğu kabul edilen yıllık 270 saatin haftalık olarak mahsubu gerektiğinden davacı işçinin belirlenen fazla çalışma süresinden haftalık 5,2 saatlik kısmının mahsubu ile kalan süre için fazla çalışma ücreti hesaplanarak hüküm altına alınması, Anayasa Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/48 Esas, 2019/74 Karar sayılı iptal kararının gereği olarak davacının fazla çalışma ücreti alacağının yüzde beş fazlalığına ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Direnme Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verildikten sonra davacının ücretinin içinde fazla çalışmalarının da bulunduğu kabul edilerek haftalık 10 saatlik fazla çalışmadan 5,2 saat mahsup edilerek ve bozma öncesinde olduğu gibi %50 indirim uygulanarak davanın bu alacak yönünden kısmen kabulüne, %5 fazlalıkları yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının kıdem tazminatı alacağının reddi gerektiği, yıllık izin alacağının bulunmadığı, faiz başlangıç tarihlerinin hatalı belirlendiği, banka yolu ile yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, davacının fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil alacağının bulunmadığı, davacının dava konusu alacaklar için faiz talebinde bulunmadığı hâlde faizi ile tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hesabı ile %5 fazlalıkların talep edilip edilemeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un geçici 4 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 407 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5953 sayılı Kanun'un ek 1 ... maddesi ile 21 ... maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,