Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/1004 K.2024/2385

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.05.1995 başlangıç tarihli belirsiz süreli sürekli iş sözleşmesiyle davalının işyerinde aylık en son net 2.240,00 TL ücretle, başlangıçta 3 yıl düz inşaat işçisi olarak sonrasında ise itfaiye eri olarak,

daha sonrasında da ambulans şoförü olarak haftanın 7 günü sabah saat 08.00'den akşam 21.00-22.00'ye kadar en az ayda 5 kez acil olan işlerde gece saat 02.00-03.00 sularına kadar günde 11 saati, gece ise 7,5 saati aşar nitelikte 2010 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında 4 saat gece çalışması yaparak çalıştığını, çalışmasının ulusal ve dinî bayramların tümünde devam ettiğini, ikramiyelerini alamadığını iddia ederek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yasal süresinde davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.07.2015 tarihli kararı ile; davalının kamu Kurumu olduğu ve çalışmalarının kayda dayanması gerektiği, tanıkla ispatın mümkün olmadığı, ikramiye alacağının ise ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.04.2019 tarihli kararı ile; işyerinin kamu kurumu olması işçinin çalışma sürelerinin ve talep edilen alacakların ispatı noktasında tanık deliline dayanılamayacağı anlamına gelmeyeceği, işveren tarafından çalışma koşullarına ilişkin kayıtlar sunulmadığına göre davacının dosya içinde mevcut delilleri bir değerlendirmeye tâbi tutularak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları bakımından bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda 18.05.2022 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 15.06.2023 tarihli kararı ile; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; tüm alacak kalemlerinin davadan 10 yıl öncesine kadar hesaplanmasının hatalı olduğunu, işyeri kayıtları getirtilmeden karar verildiğini, tanık Y.Ş'nin beyanlarının tümüyle değerlendirme dışı tutulmasının doğru olmadığını ve tanık beyanlarının eksik alındığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,