Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/11348 K.2024/15349

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... Onarım Destek Komutanlığı .../... işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında çalıştığından günlük 7,5 saatten fazla çalışmaların fazla çalışma olarak nitelendirilmesi gerektiğini iddia ederek müvekkilinin Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Yönetmelik kapsamında çalışmadığını, işyerinde düzenli ölçümlemelerin yapıldığını, davacının sağlığını olumsuz yönde etkileyecek bir ortam bulunmadığını, davacı taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tüm delilleri toplanarak ... Kurumu tarafından akredite edilmiş, ... ve ... Laboratuvar Hiz. Ltd.

Şti. tarafından hazırlanmış deney raporu, kişisel maruziyet gürültü ölçümlerinin dosya alındığı, ve davacının işyeri olan ...Onarım ve Destek Komutanlığı adlı işyerinde talimat mahkemesi aracılığıyla keşif icra ettirildiği ve bilirkişilerden davacının fiilen ne iş yaptığı, çalıştığı işyeri ortamı, yaptığı iş itibarıyla gürültüye maruz kalıp kalmadığı ve kişisel maruziyet durumlarının açıkça ortaya konulması, yine dava dilekçesinde belirtilen çeşitli tarihlerde yapılan ölçümler üzerinde de durularak neticede davacının dava konusu çalışma döneminde Yönetmelik kapsamında olup olmadığı,

günde 7,5 saat çalışmasının gerekip gerekmediği hususlarının ayrıntılı ve gerekçeli olarak tespit edilmesinin istendiği, işyerinde iş güvenliği eğitiminin verildiği ve kişisel koruyucu ekipmanların sağlandığının tespit edildiği, iş ekipmanlarının arasında yeterli çalışma mesafesinin olduğu, ünitelerdeki iş ekipmanlarının atölye içerisinde sistematik olarak

yerleştirildiği, atölye içerisinde tüm iş ekipmanlarının aynı anda çalışmasının olmadığı,

iş ekipmanlarının her birinin de ayrı ayrı 8 saatlik tam gün devamlı çalışmasının

olmadığı, davacının kişisel maruziyet ölçümlerinde, en yüksek maruziyet etkin (...) değerin Yönetmelik'te belirtilen, gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerinden küçük olduğunun tespit edildiği, davacının fiilen yaptığı işte günde 7,5 saat veya daha az

çalışmasının gerekmediği hususlarının tespit edildiğinin anlaşıldığı, bilirkişi heyetinin alanında uzman kişilerden oluştuğu, daha önce yapılan tüm ölçümlerin raporda değerlendirildiği, işyerinin fiilen gezilerek gürültü zamanlarına ilişkin tespit yapıldığı, heyet raporunun denetime elverişli, gerekçeli ve içtihatlara uygun olduğu anlaşılmakla davacının davaya dayanak edilen söz konusu Yönetmelik kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince eksik ve hatalı araştırma yapıldığını, davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olduğunu, ölçümlerin mevzuata ve usule uygun yapılmadığını, itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin çalışma yaptığı iş ve alan gözetilerek davalı Bakanlık tarafından yapılan ölçümler ile bunun sonucunda düzenlenen raporda, ayrıca yargılama esnasında Mahkemece mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla gerçekleştirilen keşif ve daha sonrasında alınan raporda gürültü maruziyet durumunun yasal sınırlarda olduğunun belirlendiğinin anlaşıldığı; gerek davalı tarafça hazırlatılan rapor ve gerekse de Mahkemece düzenlettirilen usul ve kanuna uygun heyet raporu çerçevesinde davacı tarafın bahsi geçen Yönetmelik kapsamında çalışmasının bulunmadığı tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamında bulunup bulunmadığı, fiilen 8,5 saat çalıştırılmasından dolayı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik hükümleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR