Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/12803 K.2024/13898

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.06.2024 tarihli ve 2023/19247 Esas 2024/9874 Karar sayılı ilâmıyla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; emsal yargı kararlarında 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı teftiş raporu ile kesinleşen dönem sonrasına ilişkin muvazaaya dayalı hesaplama yapılamayacağının belirlendiğini, davanın kısmi dava niteliğinde olduğunu, buna göre zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 126 ve 127 nci maddeleri uyarınca alt işveren işçileri kadroya geçirildiğinden muvazaa kavramından söz etmenin mümkün olmadığını, işçilerin bu dönem için 696 sayılı KHK kapsamında haklarından feragat ettiklerini, davanın konusuz kaldığını,

eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, ilgili kanuni düzenlemeler dikkate alındığında dava dışı Şirket ile personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığını, davacının sendika üyeliğinin müvekkili Belediyeye de bildirilmiş olması gerekirken sadece dava dışı Şirkete bildirilmiş olmasının mevzuata aykırılık teşkil ettiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.