Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/12871 K.2025/355

Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3/1 hükmü şöyledir:

"(1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur."

6100 sayılı Kanun’un geçici 3/2 hükmü şöyledir:

"Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur."

6100 sayılı Kanun’un geçici 1/2 hükmü ise şöyledir:

“Bu Kanunun, senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz.”

Mahkemenin karar tarihinde yürürlükte olan mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hâkime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve eksik harcın tamamlanması için ilgili tarafa 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir.

Yasal 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Somut dosyada; gerekçeli karar davalı asıla 02.08.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı asıl yasal süresi içinde kararı temyiz etmemiştir. Davacı vekilinin UYAP kayıt tarihi 07.06.2024 olan talep dilekçesi ile 22.05.2013 tarihli gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğinin talep edilmesi üzerine davalı asılın mernis adresine tekrar tebligat yapılmış, tebligatı 20.07.2024 tarihinde davalının eşi, imzası karşılığı tebliğ almış; ancak davalı tarafından karara karşı yine temyiz yoluna başvurulmamıştır. Akabinde dosyaya sunulan 30.03.2021 tarihli vekâletname doğrultusunda davalı vekiline 14.09.2024 tarihinde e-tebligat ile gerekçeli karar tebliğ edilmiş, 06.09.2024 UYAP kayıt tarihli temyiz dilekçesi ile karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, davalı asıla yapılan tebligatlardan sonra davalı vekiline yapılan tebligat geçersizdir. Davalı asıl tarafından hem 02.08.2013 tarihinde, hem de mernis adresine yapılan ve eşi tarafından tebliğ alınan 20.07.2024 tarihinden itibaren, öngörülen yasal süre içerisinde temyiz yoluna başvurulmayıp son aşamada davalı vekiline yapılan tebligat üzerine 06.09.2024 tarihinde temyiz dilekçesi sunulmuş ise de, karar tarihi itibarıyla 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmesi gerekmiştir.