Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13005 K.2025/349

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23. madde uyarınca sürekli işçi olarak kadroya alındığını, Kestel Devlet Hastanesinde bir yıldan fazla süre ile vasıflı işlerde çalıştırılmasına rağmen sözlü bir şekilde temizlik personeli olarak görevlendirilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu,

ayrıca üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 29/d bendi uyarınca da davacının vasıfsız bir işte çalıştırılamayacağını ileri sürerek ileri sürerek Bursa Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 17.08.2022 tarihli ve E-91238680-929-2281 sayılı kararı ve temizlik personeli olarak çalışılmasına ilişkin yapılan sözlü görevlendirmenin iptali ile müvekkilinin vasıflı bir işte yeniden görevlendirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kadroya geçişinin mevzuat hükümleri gereğince temizlik personeli olarak sağlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamında yer alan taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde işçinin görev yeri ve yapacağı işlerin düzenlendiği, Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün davacıya ait personel fişinin tetkikinden davacının temizlik işçisi olarak görev tanımlamasının yapıldığı, böylece asli işinin temizlik işi olduğunun anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Ocak 2019-13.10.2021 tarihleri arasında fiilen veri giriş personeli olduğuna dair kayıt ve belge sunulmadığı, aksine davalı nezdinde temizlik personeli olarak çalıştığına dair Sosyal Güvenlik Kurumu işe giriş ve çıkış bildirgeleri, geçici görevlendirme yazıları ile davacıdan sadır bir kısım dilekçelerin bulunduğu, buna göre davacının fiilen 1 yılı aşkın süre ile vasıflı bir işte çalıştığının ispat edilemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Dinletmek istediği tanıkların dinlenmediğini, 2. Davacı 13.10.2021 tarihinde temizlik personeli olarak görevlendirildiğini, bu tarihten önce bir yıldan fazla süreyle klinik destek personeli olarak çalıştığını ve buna ilişkin eğitimler aldığını, 3. 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin geçiş hükümleri olduğunu, somut olayla doğrudan bir ilgisinin bulunmadığını, 4. İptali istenen işlemin 4857 sayılı İş Kanunu 22. maddesi hükmüne aykırı olduğunu, işverenin iş sözleşmesinde tek taraflı olacak şekilde esaslı değişiklik yaptığını beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, işverence 375 sayılı KHK'nın 23. maddesine tâbi olarak sürekli işçi kadrosunda çalışan işçinin görevinin değiştirilmesine ilişkin işlemin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddeye göre "...Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. ..."

Davacının uygulanmasını istediği TÜHİS ile Öz Sağlık İş Sendikası arasında 01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında geçerli olmak üzere imzalanan işletme toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendine göre ise "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız işte çalıştırılamazlar."

Sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçi yukarıda yer verilen düzenleme uyarınca sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. Şu hâlde toplu iş sözleşmesinin 29. maddesinin (d) bendi hükmünün, 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliği bulunmamaktadır. Davacının Kanun hükmünün gereğinin yerine getirilmesi için geçiş sırasındaki işine uygun bir işte çalıştırılması, çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapıldığı şeklinde de yorumlanamaz.

Mahkemelerce davacının toplu iş sözleşmesinin 29. maddesinden Kanun gereğince yararlanamayacağı dikkate alınmaksızın sonuca gidilmesi hatalı ise de davanın reddine karar verilmesi sonucu itibarıyla yerindedir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yukarıdaki paragraflarda açıklanan nedenlere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR