Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13093 K.2025/774

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Şirket'in Rusya'daki şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 2. Yargılama sırasında davacı ...'in 16.02.2021 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçısı davaya devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirketin çalışanı olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, somut uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlığa Rusya hukukunun uygulanması gerektiği, davalı işverence Rusya hukukuna göre alacakların zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek davanın reddi talep edilmiş ise de davacının yabancı hukuka göre zamanaşımı süresini bilmemesi ve davalı işverence de bu hususta aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmemesi durumunun geçerli bir neden olarak kabul görmesi gerektiği, Rusya Federasyonu iş mevzuatı uyarınca geçerli bir neden var ise sürenin Mahkeme tarafından yeniden başlatılacağının düzenlendiği, bu nedenlerle davalı yanın zamanaşımına ilişkin def'i ve itirazlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta davanın 29.12.2017 tarihinde açıldığı, iş sözleşmesinin 05.12.2024 tarihinde son bulduğu, talebe konu alacakların Rusya Federasyonu İş Kanunu'na göre zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davalının cevap dilekçesinde ve ıslaha karşı beyan dilekçesinde dava konusu uyuşmazlığa 5 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini öne sürdüğü, bu hususa ilişkin usuli kazanılmış haklarının korunması gerektiğini,

2. Yargıtay tarafından içtihat değişikliğine gidilmesinin olağan bir durum olduğunu ancak bu değişikliğin uygulanabilmesi için Yargıtay Dergisinde veya başka yolla yayımı gerektiğini,

3. Somut uyuşmazlığa Rusya hukukunda yer alan mahkemeye başvuru süresine ilişkin hükmün uygulanmasının mümkün olmadığını,

4. Rusya Federasyonu İş Kanunu'nda zamanaşımı veya hak düşürücü süre bulunmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan tespitin hatalı olduğunu,

5. Dava konusu uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, özellikle kıdem tazminatı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,

6. İmzalanan matbu sözleşmeye dayanılarak hukuk seçimi yapıldığından bahsedilemeyeceğini,

7. Yapılan yargılama gideri ve arabuluculuk ücretlerinin davalıya yükletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve davanın süresinde açılıp açılmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR