Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13697 K.2025/1143

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Gürcistan'da bulunan grup şirketinde 01.08.2015 - 30.09.2016 tarihleri arasında tünel işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiğini, müvekkilinin haftanın 7 günü 07.30 - 19.30 saatleri arasında çalıştığını, bayramlarda da çalışmaya devam ettiğini, söz konusu çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili yasal süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının dava dışı ...Şirketi nezdinde çalıştığını ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının belirtilen dava dışı Şirkette 01.08.2015 - 07.11.2016 tarihleri arasında çalıştığını, davacının yurt dışında çalışması nedeniyle uyuşmazlığa çalıştığı ülke hukukunun uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Gürcistan'daki dava dışı ...

Şirketi nezdinde çalıştığı, emsal Bölge Adliye Mahkemesi kararları da gözetildiğinde davalı Şirket ile dava dışı Şirket arasında hukuki ilişki bulunduğu, uyuşmazlığa Gürcistan hukukunun uygulanması gerektiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının Gürcistan hukukuna göre ödendiği, davalı süresinde cevap dilekçesi sunmadığından, dava dilekçesinde talep edilen alacaklar yönünden zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığı, ancak ıslah dilekçesinde talep edilen alacaklar yönünden zamanaşımı def'inin dikkate alındığı,

ıslah tarihi itibarıyla Gürcistan iş mevzuatına göre 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçeisyle ıslah ile artırılan miktarların zamanaşımından reddine, dava dilekçesi ile talep edilen kısım yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı işveren arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinde tarafların somut uyuşmazlığa Gürcistan hukuku uygulanması yönünde hukuk seçimi yaptıkları, mutad işyerinin de Gürcistan olduğu, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27/1 hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Gürcistan hukukunun uygulanmasının yerinde olduğu,

Gürcistan Medeni Kanunu'nun 129/1 hükmü uyarınca sözleşmeden kaynaklı alacak taleplerinde zamanaşımı süresinin 3 yıl olarak belirlendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1.Gürcistan hukukunda zamanaşımı düzenlemesi olmadığını, bu nedenle alacakların zamanaşımına uğradığı tespitinin hatalı olduğunu, 2. Taraflar arasında hukuk seçimi bulunmadığını, 3. Uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerekiğini, 4. Gürcistan hukukuna göre yapılan tespitlerin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanması gereken hukuk ve zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.

5718 sayılı Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde somut uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini savunmuş; ancak cevap dilekçesini yasal süresi içinde sunmamıştır. Ön inceleme duruşmasında da taraflar hukuk seçimi konusunda anlaşmış değildir. Şu hâlde yukarıdaki açıklama doğrultusunda somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerekirken Gürcistan hukukunun uygulanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR