Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13814 K.2025/680

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 14.11.1994-01.04.2023 tarihleri arasında satın alma bölümü görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatının müvekkiline ödenmesi için icra takibi başlatıklarını, davalı tarafça borca itiraz edildiğini belirterek Kütahya 2. İcra Müdürlüğünün 2023/2602 Esas sayılı dosyasında borçlunun borca itirazının iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının emeklilik sebebiyle işten ayrılmak istediğini beyan ederek ve müvekkili Şirketten ayrıldığına ilişkin belge sunarak apar topar işyerinden ayrıldığını, davacının kötüniyetli olduğunu, hemen icra takibi başlattığını, icra takibinde talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacının ihbar tazminatını ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı, kendisine yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının iş sözleşmesini 30.03.2023 tarihinde feshettiğini davalıya bildirdiği, davacının kanundan kaynaklı hakkını kullandığı, davacının bu hakları kullanırken kötüniyetli olduğundan söz edilemeyeceği, davalı işveren tarafından da çıkış kodunun emeklilik olarak gösterildiği, davacının icra takibindeki talep edilen kıdem tazminatı miktarının ve işlemiş faizinin dosyada alınan 03.11.2023 tarihlin bilirkişi raporunda hesaplandığı,

raporun denetime uygun olduğu ve hükme esas alınabileceği, davacının kıdem tazminatının hesaplanmasının yargılama gerektirdiği ve şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 30.03.2023 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı alma koşullarını sağladığı, yaşlılık aylığının bu tarih itibarıyla kendisine bağlandığı, icra takibinde belirtilen kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İstinaf sebeplerinin incelenmediğini, 2. Davacının kıdem tazminatını hak etmediğini, 3. Bilirkişi raporunda kıdem tazminatının hatalı bir şekilde hesaplandığını, işveren nezdinde doğan ihbar tazminatının hiç hesaplanmadığını, 4. Davacının kötüniyetli olduğunu, 5. Davacının müvekkili Şirketten ayrıldıktan sonraki işyerlerinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacını itirazın iptali davasına konu kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ile tazminatın hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14 hükmünün son cümlesi uyarınca; arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde, ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326/2 hükmüne göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği de dikkate alındığında, Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk masrafı hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasına "7036 sayılı Kanun'un 3/14 hükmü gereğince arabuluculuk gideri olarak Hazine tarafından sarf edildiği anlaşılan 1.600,00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,” şeklinde yeni bir bent eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,