Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/14002 K.2025/1402

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 07.03.2003-01.06.2005 tarihleri arasında dava dışı ... Ankara ...

Limited Şirketi nezdinde olmak üzere 13.12.2021 tarihine kadar davalı bünyesinde çalıştığını, işe iade davasında feshin geçersizliği ve işe iadeye karar verildiğini, süresi içinde işe başlatılmayı talep ettiklerini, davalının işe başlatmama tazminatını ödemek suretiyle işe başlatmadığını, işe başlatılmama tarihinin 19.06.2023 tarihi olduğunu, kayden işveren görünen Şirketler arasında işyeri/işçi devri olduğunu, hizmet sürelerinin birleştirilmesi ve boşta geçen 4 aylık sürenin eklenmesi gerektiğini,

2021 Eylül ayına kadar eğitmen olarak çalışmasına rağmen Ekim ayında tek taraflı işlemle statüsünün güvenlik işçisi olarak değiştirildiğini ve ücretin düşürüldüğünü, 2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayı ücretlerinin eksik ödendiğini, yıllık iznin eksik kullandırıldığını, haftanın 6 günü 09.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, eksik ücret, ikramiye alacağı ile belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma ücreti alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, asıl-alt işveren ilişkisi veya işyeri devrinin söz konusu olmadığını, pandemi döneminde eğitmen ihtiyacının azalması ile kadrosunda rotasyona gidildiğini, görev yerinin değiştirilerek özel güvenlik görevlisi olarak görevlendirildiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, fazla çalışma alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe iadesine dair verilen kararın kesinleşmesi üzerine işe başlatılma talebiyle işverene başvurduğu, işverence davacının tazminatları ödenmek suretiyle işe başlatılmadığı, işe başlatılmama tarihindeki (19.06.2023) ücretinin emsal işçi ücretine göre tespit edildiği, öncesinde ihbar öneli kullandırılmadığından ihbar tazminatına hak kazandığı, kullanmadığı ve ücreti ödenmeyen yıllık izin alacağının bulunduğu, fazla çalışma yaptığının tanık beyanlarıyla ispat edildiği, ikramiye alacağının ispatlanamadığı, ücretinin fesih öncesinde düşürüldüğü gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 2. Sorumluluğun Belediyeye ait olduğunu, 3. İş sözleşmesinin görev yeri değişikliğine uymaması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, 4. Fazla çalışma alacağı yönünden, davacı ile menfaat birliği içindeki tanık beyanına itibar edilemeyeceğini ve yıllık izin formlarının dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, zamanaşımı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacakların ispatı ve hesaplanması ile dava konusu alacaklardan davalı Şirketin sorumlu tutulup tutulamayacağına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR